نقد روش‌شناختی

مایکل استیونز در یکی از قسمت‌های مجموعهٔ میدان ذهن، روایت رایج از آزمایش زندان استنفورد را به پرسش می‌کشد. برنامه با مرور ادعاهای آزمایش اصلی، گفت‌وگو با افراد مرتبط و اجرای یک موقعیت پژوهشی جدید، نقش انتظارهای پژوهشگر، ویژگی‌های طراحی مطالعه، اقتدار و شرایط اجتماعی را بررسی می‌کند. هدف آن سنجش انتقادی این ادعاست که قرارگرفتن در یک نقش اجتماعی به‌تنهایی رفتار آزارگرانه را به‌طور اجتناب‌ناپذیر ایجاد می‌کند؛ نتایج برنامه جایگزین یک بازآزمایی علمی جامع نیست.

این مستند نشنال جئوگرافیک با رجوع به تصاویر و اسناد آرشیوی و روایت شرکت‌کنندگان، نسخهٔ مشهور آزمایش زندان استنفورد را بازبینی می‌کند. تمرکز فیلم بر نقش طراحی پژوهش، مداخلهٔ مجریان، انتظارات القاشده به شرکت‌کنندگان و تفاوت میان روایت عمومی و اسناد تاریخی است. برنامه یادآور می‌شود که استنباط‌های گسترده دربارهٔ سرشت انسان از یک مطالعهٔ بحث‌برانگیز، به بررسی دقیق شواهد و محدودیت‌های روش‌شناختی نیاز دارد.