درمان شناختی-رفتاری (CBT)

دکتر مایکل دی. یاپکو در این برنامه آموزشی ابتدا در گفت‌وگو با جان کارلسون، افسردگی را پدیده‌ای چندبعدی معرفی می‌کند و درباره نقش سبک شناختی، ناامیدی، انتظار بهبود، مهارت حل مسئله و راهبردهای شناختی‌رفتاری، راهبردی و هیپنوتیزمی توضیح می‌دهد. سپس در جلسه‌ای واحد با آمیکو، زن ۴۶ساله آمریکایی آسیایی‌تبار که در پی جدایی از همسر، از دست دادن خانه و شغل و کاهش روابط اجتماعی با افسردگی شدید و احساس درماندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، گفت‌وگو می‌کند. درمانگر ضمن شناخت شرایط فعلی و سوابق درمانی، تلاش می‌کند توجه او را از نشخوار درباره فقدان‌های گذشته به امکانات آینده، اهداف واقع‌بینانه، انتخاب‌های عملی و بازسازی زندگی معطوف کند. بخش مهمی از جلسه به تصویرسازی هدایت‌شده و تلقین‌های هیپنوتیزمی با محور «قدرت انتخاب» اختصاص دارد. در گفت‌وگوی پایانی، کارلسون و یاپکو بخش‌هایی از جلسه را بازبینی کرده و درباره سبک شناختی کلی‌نگر، فعال‌سازی رفتاری، آموزش روان‌شناختی، چالش شناخت‌ها و جایگاه هیپنوتیزم و دارو صحبت می‌کنند. همچنین به سابقه اقدام به خودکشی اشاره می‌شود و یاپکو می‌پذیرد که ارزیابی مستقیم خطر خودکشی در جلسه اقدام بالینی مناسب‌تری بود.

در این ویدئو، دکتر جوآن دیویدسون، دکتر ژاکلین بی. پرسنز و دکتر مایکل ای. تامپکینز کاربرد «ثبت افکار» را در درمان شناختی‌رفتاری توضیح و نمایش می‌دهند. ثبت افکار به مراجع کمک می‌کند ببیند چگونه افکار منفی او به احساس‌های منفی و رفتارهای ناسازگارانه منجر می‌شوند. همچنین ثبت افکار می‌تواند برای ایجاد تغییر در این الگو به کار رود. ویدئو مبانی این دو کاربرد ثبت افکار را توضیح می‌دهد و برای هرکدام یک نمایش بالینی ارائه می‌کند.

در این ویدئو، دکتر جوآن دیویدسون، دکتر ژاکلین بی. پرسنز و دکتر مایکل ای. تامپکینز ساختار یک جلسه معمول درمان شناختی‌رفتاری را توضیح و نمایش می‌دهند. ویدئو مؤلفه‌های جلسه، منطق نظری و پشتوانه تجربیِ استفاده از ساختار، و یک نمایش بالینی را پوشش می‌دهد. مراحل اصلی شامل آشنا کردن مراجع با ساختار جلسه، چک‌این، تنظیم دستور جلسه، مرور تکلیف خانگی، کار روی موضوعات اصلی، جمع‌بندی‌های دوره‌ای، تعیین تکلیف، جمع‌بندی نهایی و گرفتن بازخورد است.

در چهارمین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل از درمان شناختی‌رفتاری برای کار با جاش، مردی ۲۴ ساله، استفاده می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. جلسه با مرور ثبت افکار و دفتر موفقیت هفته‌های قبل آغاز می‌شود. مراجع چند تجربه موفق را گزارش می‌کند که در آن‌ها توانسته بر اضطراب و اجتناب در زندگی تحصیلی، کاری و شخصی غلبه کند. ونزل دو بخش نهایی ثبت افکار، یعنی «پاسخ جایگزین» و «پیامد»، را معرفی می‌کند و به مراجع کمک می‌کند برای افکار خودکار ناسازگار پاسخ‌های متعادل، باورپذیر و قانع‌کننده بسازد. آن‌ها چند موقعیت اضطراب‌زا، از جمله مشکل خودرو، نمره پایین امتحان، ترس از قضاوت هنگام دویدن و اضطراب بازگشت به کلیسا را بررسی می‌کنند. در پایان، اصول آموخته‌شده برای استرس امتحانات و اجتناب از کلاس آنلاین به کار گرفته می‌شود و تکلیف خانگی شامل ادامه دفتر موفقیت و تکمیل ثبت افکار با ستون‌های جدید است.

در پنجمین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. از جلسه قبل، اضطراب مراجع به‌دلیل دوره فشرده امتحان‌ها، پروژه‌ها و فرایند درخواست شغل پیش از فارغ‌التحصیلی کمی افزایش یافته است. ونزل ثبت افکار و دفتر موفقیت را مرور می‌کند و آن‌ها بررسی می‌کنند که جاش چگونه به‌طور منظم‌تری از افکار خودکار فاصله می‌گیرد و با اتکا به پاسخ‌های جایگزین، تله‌هایی مانند تفکر همه یا هیچ، فاجعه‌سازی و ذهن‌خوانی را به چالش می‌کشد. بخش مهمی از جلسه به اضطراب مربوط به جست‌وجوی شغل، رزومه، ارزیابی دیگران، نمایشگاه‌های کار و الگوهای اجتناب اختصاص دارد. درمانگر و مراجع مزایا و معایب شروع جست‌وجوی شغلی در دوره امتحان‌ها را می‌سنجند و از هدف‌گذاری، اصلاح رفتار، طراحی محیط، پاداش و خردکردن تکالیف به قدم‌های کوچک استفاده می‌کنند. در پایان، تکالیف تا جلسه نهایی سه هفته بعد شامل ادامه ثبت افکار، تکمیل دفتر موفقیت، تهیه فهرست کارهای جست‌وجوی شغل و ارسال دست‌کم یک درخواست شغلی است.

در سومین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محل کار اثر گذاشته‌اند. مراجع از تکلیف «دفتر موفقیت» رضایت دارد و درمانگر همچنان به او کمک می‌کند افکار زیربنایی و باورهای هسته‌ای مرتبط با الگوهای ناسازگار شناختی و رفتاری را بررسی کند. آن‌ها تکالیف هفته گذشته، شامل ثبت افکار در موقعیت‌های اضطراب‌آور و دفتر موفقیتِ تجربه‌های مثبت هنگام غلبه بر اضطراب یا اجتناب را مرور می‌کنند. در جلسه روشن می‌شود که جاش نخستین فرد خانواده‌اش است که به دانشگاه رفته و این موضوع می‌تواند در اضطراب تحصیلی او نقش داشته باشد. ونزل «پرسش‌های ارزیابی» را برای شناسایی تله‌های فکری و بررسی نقادانه افکار خودکار معرفی می‌کند. با توجه به کاهش فاجعه‌سازی و افزایش اعتمادبه‌نفس، درمانگر او را تشویق می‌کند از تجربه‌های موفق به‌عنوان شواهد مثبت استفاده کند و در جلسات آینده روی «مقابله از پیش» برای گذارهای مهم زندگی کار کنند.

در ششمین و آخرین جلسه، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته بودند. درمانگر و مراجع ابتدا پیشرفت‌های چند هفته اخیر را مرور می‌کنند؛ از جمله کاهش چشمگیر علائم افسردگی، حضور در نمایشگاه شغلی، ارسال درخواست‌های کاری و استفاده مستقل‌تر از اصلاح فکر. سپس اهداف اولیه درمان، از جمله غلبه بر اضطراب و اجتناب و کاهش علائم افسردگی، دوباره ارزیابی می‌شوند. بخش پایانی جلسه به تدوین برنامه پیشگیری از عود اختصاص دارد: آن‌ها محرک‌های احتمالی آینده، نشانه‌های هشداردهنده بازگشت اضطراب یا افسردگی، الگوهای خودکار فکری و رفتاری مانند اجتناب، و راهبردهای مقابله‌ای از جمله اصلاح فکر، اقدام رفتاری، مرور دفتر موفقیت، ارتباط پیش‌دستانه و مراجعه دوباره به درمانگر را مشخص می‌کنند.

در دومین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. جلسه با مرور نمره‌های پرسشنامه‌های اضطراب و افسردگی و تکلیف ثبت افکار آغاز می‌شود. درمانگر چند موقعیت اخیر را بررسی می‌کند و همراه مراجع الگوهای افکار خودکار منفی، فاجعه‌سازی، قضاوت منفی، بی‌اعتبارکردن نکات مثبت و سایر تله‌های فکری را شناسایی می‌کند. ونزل «دفتر موفقیت» را برای ثبت شواهد مخالف باور هسته‌ای شکست معرفی می‌کند و تکلیف‌ها را با ترجیح مراجع برای استفاده از Evernote سازگار می‌سازد. در ادامه، یک موقعیت قریب‌الوقوعِ اجتناب از کلاس به‌طور عملی بررسی می‌شود و با تفکر انعطاف‌پذیر، تحمل ناراحتی، تحمل عدم قطعیت و استفاده از پاداش، برنامه‌ای برای ماندن در کلاس طراحی می‌شود. جلسه با مرور تکالیف و اهداف درمانیِ غلبه بر اجتناب و کاهش افسردگی پایان می‌یابد.

در نخستین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که با اضطراب و افسردگی خفیف دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ مشکلاتی که بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محل کار اثر گذاشته‌اند. پس از مرور مختصر تاریخچه، درمانگر نگرانی‌های فعلی جاش را در قالب مدل شناختی‌رفتاری بررسی می‌کند. آن‌ها درباره تجربه‌های شکل‌دهنده، باورهای هسته‌ای، قواعد و فرض‌ها، افکار خودکار و راهبردهای جبرانی بحث می‌کنند و نقش اجتناب را در حفظ اضطراب و افت عملکرد تحصیلی بررسی می‌کنند. ونزل به‌صورت مشارکتی یک ثبت افکار را آموزش می‌دهد و از جاش می‌خواهد تا جلسه بعد موقعیت‌ها، افکار خودکار و شدت هیجان‌هایش را ثبت کند. در پایان، اهداف درمان شامل کاهش اجتناب، تکمیل وظایف تحصیلی، افزایش انرژی و بازگشت به فعالیت‌های لذت‌بخش مشخص می‌شوند.

سه صاحب‌نظر از سه سنت درمانی، یعنی درمان متمرکز بر هیجان (لزلی گرینبرگ)، روان‌درمانی روان‌پویشی (نورکا مالبرگ) و درمان شناختی‌رفتاری (مایکل تامپکینز)، در یک میزگرد درباره‌ی جایگاه هیجان در کار بالینی گفت‌وگو می‌کنند. آن‌ها با تماشای بخش‌هایی از جلسه‌های درمانی هر رویکرد، شباهت‌ها و تفاوت‌ها را کنار هم می‌گذارند: اهمیت برانگیختگی هیجانی در جلسه، آگاهی درمانگر از هیجان‌های خودش، اینکه هیجان از کجا می‌آید و چگونه مفهوم‌پردازی می‌شود. پرسش محوری گفت‌وگو این است که چرا این مدل‌ها این‌قدر متفاوت شکل گرفته‌اند و آیا می‌توان به یک مدل مشترک رسید. این قسمت پایانی مجموعه‌ی «هیجان در روان‌درمانی» است.

دکتر جودیت بک در این جلسه ساختار یک جلسه‌ی شناخت‌درمانی را نشان می‌دهد: ابتدا برنامه‌ی جلسه را با مراجع تنظیم می‌کند، تصویری از زندگی روزمره‌ی او به دست می‌آورد و سپس یکی از دشواری‌ها را برای کار انتخاب می‌کنند. مراجع، مادری جوان، میان عقل و احساسش درباره‌ی بازگشت به شریک عاطفی سابق دودل است. بک با پرسش‌های سقراطی شواهد باور «او تغییر خواهد کرد» را بررسی می‌کند و به تصویر منفی مراجع از خودش می‌پردازد. جلسه با تعیین تکلیف خانگی و گرفتن بازخورد از مراجع پایان می‌یابد. در بخش پایانی، بک و جان کارلسون درباره‌ی تفاوت این جلسه با یک جلسه‌ی واقعی و اصول ارزیابی در شناخت‌درمانی گفت‌وگو می‌کنند.