درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT)

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (Acceptance and Commitment Therapy) را استیون هیز و همکارانش از دهه‌ی ۱۹۸۰ پروراندند. ACT از «موج سوم» درمان‌های رفتاری است و به جای تلاش برای حذف فکرها و احساس‌های ناخوشایند، به رابطه‌ی ما با آن‌ها می‌پردازد: رنج اغلب از جنگیدن با تجربه‌های درونی و اجتناب از آن‌ها بیشتر می‌شود.

هدف ACT «انعطاف‌پذیری روان‌شناختی» است و شش فرایند دارد: پذیرش، گسلش شناختی (فاصله گرفتن از فکرها)، حضور در لحظه، خودِ ناظر، روشن کردن ارزش‌ها و عمل متعهدانه. استعاره‌ها، تمرین‌های تجربی و ذهن‌آگاهی ابزارهای اصلی جلسه‌اند و پرسش کلیدی این است: «چه کاری تو را به زندگی‌ای که برایت ارزشمند است نزدیک‌تر می‌کند؟»

ACT برای اضطراب، افسردگی، درد مزمن، بیماری‌های جسمی، فرسودگی شغلی و سوءمصرف مواد پژوهش‌های پرشماری دارد و در قالب فردی، گروهی و کوتاه‌مدت اجرا می‌شود.