معنویت

در این جلسه، دکتر تِما برایانت-دیویس با نوجوانی گفت‌وگو می‌کند که در مدرسه احساس تنهایی و بی‌تعلقی دارد، رابطه نزدیکش با مادر تحت تأثیر رابطه عاطفی تازه مادر قرار گرفته و پیش‌تر شاهد خشونت خانگی میان والدین بوده است. درمانگر جلسه را با تمرین تنفس و توجه به بدن آغاز می‌کند و سپس به نوجوان کمک می‌کند احساس‌های تنهایی، ناامیدی، ترس، اندوه و نگرانی را بشناسد و به زبان بیاورد. در ادامه، تجربه خشونت خانوادگی، دشواری اعتماد به دیگران، برداشت نوجوان از گروه‌های همسالان و رفتارهای محافظتی او در روابط اجتماعی بررسی می‌شود. بخش محوری مداخله بر شناسایی منابع شفابخش غیردارویی زندگی نوجوان استوار است: موسیقی و آواز، آیین‌ها و خاطرات فرهنگی فیلیپین، معنویت و پیوند اجتماعی. درمانگر با حساسیت فرهنگی به نوجوان کمک می‌کند میان احساس خانه‌بودن، هویت شخصی، تجربه مهاجرت و امکان ارتباط صمیمانه با دیگران پیوند برقرار کند؛ در عین حال، اندوه دوری از سرزمین پیشین را به رسمیت می‌شناسد. در پایان، برای گسترش روابط دوستانه هدفی مشخص تعیین می‌شود: صرف ناهار با یکی از همسالان آشنا. پرداختن به خواب و استراحت نیز برای جلسه بعد مطرح می‌شود. طبق تصریح APA، نقش مراجع را بازیگری بر اساس ترکیبی از موارد بالینی ایفا کرده است.

ادوارد پی. شفرانسکه در این جلسه با رویکردی روان‌پویشی کار می‌کند که باورهای مذهبی و معنویت مراجع را در فهم تعارض‌های روان‌شناختی وارد می‌کند و بر اهمیت اتحاد درمانی و بررسی تجربه‌های گذشته‌ای تأکید دارد که توانایی فرد را برای زندگی اصیل و ایجاد تغییر محدود کرده‌اند. مراجع زنی دانشگاهی است که در محیطی عمدتاً انجیلی زندگی و تدریس می‌کند. ریشه‌های کاتولیک رومی و باورهای فمینیستی او با برخی نگرش‌های مذهبی، فرهنگی و جنسیتی اطرافش تعارض پیدا کرده و این ناهمخوانی، احساس خشم، انزجار، محدودشدن و شناخته‌نشدن را در او برانگیخته است. شفرانسکه به او کمک می‌کند لایه‌های هیجانی این تعارض را بررسی کند، از تفاوت‌های دینی و فرهنگی به تجربه شخصی‌ترِ پذیرفته‌نشدن و محصورشدن برسد، و نقش روابط صمیمانه، انتخاب‌های حرفه‌ای و نیاز به تعلق را در این احساس‌ها ببیند. در پایان، مراجع روشن‌تر می‌بیند که خشم او فقط متوجه محیط بیرونی نیست و با تجربه‌های شخصی‌ترِ ناامیدی، رنج و نیاز به آزادی و اصالت نیز پیوند دارد.

در این جلسه روان‌درمانی، جین ام. اسلتری (Jeanne M. Slattery) رویکردی مبتنی بر مشاوره همدلانه را با مراجعی ۲۹ ساله به کار می‌گیرد که نسبت به آینده اضطراب دارد و از احساس خستگی از زندگی و تروماهای گذشته سخن می‌گوید. سابقه مراجع شامل سوءاستفاده جنسی در کودکی توسط ناپدری، آزار هیجانی توسط نامادری، مصرف مواد، بستری‌های مرتبط با خودکشی، تشخیص اختلال دوقطبی و رفتارهای مداوم خودآسیب‌رسان است. مراجع اکنون دانشجوی کارشناسی روان‌شناسی است و پس از درمان اقامتی و مشارکت در برنامه‌های دوازده‌قدمی در مسیر بهبودی قرار دارد. اسلتری با پرسش‌های آرام و همدلانه به مراجع کمک می‌کند تجربه‌های آسیب‌زا را در قالب یک روایت معنا‌دار بازسازی کند. جلسه موضوع‌هایی چون تعارض دینی و معنویت، راهبردهای مقابله‌ای، روابط خانوادگی و عاطفی، درد و خودآسیب‌رسانی، هویت دوجنس‌گرا، تاب‌آوری و رشد پس از تروما را بررسی می‌کند. در پایان، درمانگر از مراجع می‌خواهد جنبه‌های مثبت روایت زندگی و پیشرفت‌های خود را ثبت کند تا در دوره‌هایی که افکار منفی غلبه پیدا می‌کنند، یادآوری ملموسی از نقاط قوت و تاب‌آوری خود داشته باشد.

در این جلسه روان‌درمانی، جین ام. اسلتری (Jeanne M. Slattery) رویکردی مبتنی بر مشاوره همدلانه را با مراجعی ۲۹ ساله به کار می‌گیرد که نسبت به آینده اضطراب دارد و از احساس خستگی از زندگی و تروماهای گذشته سخن می‌گوید. سابقه مراجع شامل سوءاستفاده جنسی در کودکی توسط ناپدری، آزار هیجانی توسط نامادری، مصرف مواد، بستری‌های مرتبط با خودکشی، تشخیص اختلال دوقطبی و رفتارهای مداوم خودآسیب‌رسان است. مراجع اکنون دانشجوی کارشناسی روان‌شناسی است و پس از درمان اقامتی و مشارکت در برنامه‌های دوازده‌قدمی در مسیر بهبودی قرار دارد. اسلتری با پرسش‌های آرام و همدلانه به مراجع کمک می‌کند تجربه‌های آسیب‌زا را در قالب یک روایت معنا‌دار بازسازی کند. جلسه موضوع‌هایی چون تعارض دینی و معنویت، راهبردهای مقابله‌ای، روابط خانوادگی و عاطفی، درد و خودآسیب‌رسانی، هویت دوجنس‌گرا، تاب‌آوری و رشد پس از تروما را بررسی می‌کند. در پایان، درمانگر از مراجع می‌خواهد جنبه‌های مثبت روایت زندگی و پیشرفت‌های خود را ثبت کند تا در دوره‌هایی که افکار منفی غلبه پیدا می‌کنند، یادآوری ملموسی از نقاط قوت و تاب‌آوری خود داشته باشد.

ادوارد پی. شفرانسکه در این جلسه با رویکردی روان‌پویشی کار می‌کند که باورهای مذهبی و معنویت مراجع را به‌عنوان بخشی از فهم تعارض‌های روان‌شناختی وارد فرایند درمان می‌کند و بر نقش اتحاد درمانی در فراهم‌کردن فضایی برای بررسی تجربه‌های گذشته تأکید دارد. مراجع، زن ۲۶ ساله‌ای است که در حوزه جوانان یک کلیسا فعالیت می‌کند و از فاصله میان ارزش‌ها و شور معنوی خود با آنچه در میان کارکنان و داوطلبان کلیسا تجربه می‌کند، احساس سرخوردگی و تنهایی دارد. او در عین تمایل به دفاع صریح‌تر از باورهایش، از مواجهه، ردشدن و جدی گرفته‌نشدن می‌ترسد. شفرانسکه این ترس را به تجربه‌های پیشین او با پدرش پس از طلاق والدین پیوند می‌دهد؛ تجربه‌هایی که در آن‌ها بیان هیجان‌هایش اغلب بیش‌ازحد یا نامعتبر تلقی می‌شد. در ادامه، آن‌ها بررسی می‌کنند که چگونه این الگوی قدیمی در موقعیت‌های کنونیِ کلیسا بازفعال می‌شود و چگونه شناخت ترس، خشم و ارزش‌های معنوی می‌تواند به مراجع کمک کند با اصالت و آزادی بیشتری از خود، باورها و نیازهایش سخن بگوید.

ادوارد پی. شفرانسکی در این جلسه از رویکرد روان‌پویشی استفاده می‌کند و باورهای دینی و معنویت مراجع را به‌عنوان بخشی از فرایند فهم و حل تعارض‌های او وارد درمان می‌کند. مراجع زنی آفریقایی‌تبار و آمریکایی است که به‌تازگی از همسرش جدا شده و در دوران ازدواج، از جمله هنگام بارداری، آزار کلامی و هیجانی را تجربه کرده است. او از یک سو نسبت به همسر سابقش خشم، رنجش و احساس آسیب‌دیدگی دارد و از سوی دیگر، بر پایه تربیت دینی خود احساس می‌کند باید او را ببخشد؛ تعارضی که با احساس گناه و نگرانی‌های معنوی همراه شده است. درمانگر با بررسی تجربه‌های کودکی مراجع از بخشش، معنای باورهای مذهبی، الگوهای خانوادگی همسر سابق و نقش اجتناب در حفظ رنجش، به او کمک می‌کند میان بخشش و انکار خشم تمایز بگذارد. با بازنگری در پیشینه خانوادگی همسر سابق، مراجع به درک و همدلی بیشتری نسبت به منشأ برخی رفتارهای او می‌رسد و امکان تازه‌ای برای بخشش و رهاشدن از رنجش پیدا می‌کند.

این قسمت از پرگار به نسبت میان مرگ‌اندیشی، معنویت و ناباوری دینی می‌پردازد. پرسش محوری برنامه این است که آیا می‌توان بدون باور به خدا، مرگ را آرام‌بخش یا پذیرفتنی دید و مرگ‌اندیشی چه نسبتی با تجربه و معنای معنوی دارد.