همهٔ آثار این مفهوم در فکر بنیان
رویکرد درمانی
روان‌شناسی تحلیلی (Analytical Psychology) را کارل گوستاو یونگ، پس از جدایی از فروید در ۱۹۱۳، پایه گذاشت. یونگ افزون بر ناهشیار شخصی، از «ناهشیار جمعی» سخن گفت؛ لایه‌ای مشترک میان انسان‌ها که در قالب کهن‌الگوها (مانند سایه، آنیما و آنیموس، پیر خردمند و خود) در اسطوره‌ها، رؤیاها و هنر پدیدار می‌شود.
هدف درمان در این رویکرد «فردیت‌یابی» است: فرایندی که در آن فرد بخش‌های ناشناخته و طردشده‌ی روان خود را می‌شناسد و به یکپارچگی و معنا نزدیک‌تر می‌شود. کار با رؤیا، تخیل فعال، نمادها، هنر و ماسه‌بازی از ابزارهای رایج آن است و رابطه‌ی درمانی گفت‌وگویی دوسویه دیده می‌شود.
مفاهیمی مانند درون‌گرایی و برون‌گرایی و تیپ‌های روانی از یونگ آمده‌اند و روان‌شناسی تحلیلی هنوز در درمان، هنردرمانی و مطالعه‌ی دین و فرهنگ اثرگذار است.
۱ ویدیو
What Did Carl Jung Say?
شرکت‌کنندگان: ارس نسرین، امانوئل شکریان
این برنامه به اندیشه‌های کارل گوستاو یونگ و جایگاه او در تاریخ روان‌شناسی می‌پردازد. بحث اصلی بر این است که یونگ چه می‌گفت، اختلاف او با زیگموند فروید از کجا برخاست و این اختلاف برای فهم برخی مفاهیم روان‌شناسی چه اهمیتی دارد.
