فکر بنیانویدیوهای آموزشی روان‌درمانی

همهٔ آثار این مفهوم در فکر بنیان

رویکرد درمانی

درمان رابطه‌ای-فرهنگی (RCT)

درمان رابطه‌ای-فرهنگی (Relational-Cultural Therapy) در دهه‌ی ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با کارهای ژان بیکر میلر و همکارانش در «مرکز استون» کالج ولزلی شکل گرفت. این رویکرد رشد انسان را نه در استقلال و جدایی، بلکه در «رابطه‌های رشددهنده» می‌بیند و رنج روانی را بیشتر حاصل گسست، انزوا و طرد، از جمله طرد ناشی از تبعیض جنسیتی، نژادی و فرهنگی، می‌داند.

در درمان، رابطه‌ی درمانگر و مراجع خودش ابزار اصلی تغییر است. درمانگر با «همدلی متقابل»، اصالت و حساسیت به قدرت و فرهنگ، به مراجع کمک می‌کند الگوهای گسست را بشناسد، «تصویرهای رابطه‌ای» محدودکننده را بازبینی کند و توان برقراری پیوندهای سالم را دوباره به دست آورد. نتیجه‌ی رابطه‌ی سالم با «پنج چیز خوب» توصیف می‌شود: سرزندگی، احساس ارزشمندی، وضوح، توان عمل و میل به رابطه‌ی بیشتر.

این رویکرد به‌ویژه برای کار با آسیب‌های رابطه‌ای، شرم، احساس انزوا و تجربه‌های تبعیض به کار می‌رود.

۱ ویدیو

درمان ترس از صمیمیت با درمان رابطه‌ای-فرهنگی (جلسه 1 از 5)

Treating Fear of Intimacy With Relational-Cultural Therapy (Session 1 of 5)

درمانگر: جودیت وی. جردن

چکیده

در این جلسه، دکتر جودیت وی. جردن با استفاده از درمان رابطه‌ای-فرهنگی با زنی میانسال و مطلقه کار می‌کند که خود را در روابط صمیمی محافظت‌شده و محتاط توصیف می‌کند و می‌گوید یکی از راه‌های کنارآمدنش «اجتناب و خاموش‌کردن خود» است. مراجع درباره تجربه‌ی ازدواج با همسری دارای مشکل مصرف مواد، طلاق، احساس گناه ناشی از انتظارات مذهبی و خانوادگی، کمال‌گرایی، فشارهای مادری و دشواری اعتماد و نزدیک‌شدن به دیگران صحبت می‌کند. جردن با حضور حمایتگر، اعتباربخشی، توجه به متقابل‌بودن در رابطه و کاوش الگوهای خودمحافظتی، فضایی فراهم می‌کند تا مراجع درباره نیازهایش، ترس از آسیب‌دیدن و اهدافش برای ادامه درمان روشن‌تر شود.

منبع: APA