ترس

ادوارد پی. شفرانسکه در این جلسه با رویکردی روان‌پویشی کار می‌کند که باورهای مذهبی و معنویت مراجع را به‌عنوان بخشی از فهم تعارض‌های روان‌شناختی وارد فرایند درمان می‌کند و بر نقش اتحاد درمانی در فراهم‌کردن فضایی برای بررسی تجربه‌های گذشته تأکید دارد. مراجع، زن ۲۶ ساله‌ای است که در حوزه جوانان یک کلیسا فعالیت می‌کند و از فاصله میان ارزش‌ها و شور معنوی خود با آنچه در میان کارکنان و داوطلبان کلیسا تجربه می‌کند، احساس سرخوردگی و تنهایی دارد. او در عین تمایل به دفاع صریح‌تر از باورهایش، از مواجهه، ردشدن و جدی گرفته‌نشدن می‌ترسد. شفرانسکه این ترس را به تجربه‌های پیشین او با پدرش پس از طلاق والدین پیوند می‌دهد؛ تجربه‌هایی که در آن‌ها بیان هیجان‌هایش اغلب بیش‌ازحد یا نامعتبر تلقی می‌شد. در ادامه، آن‌ها بررسی می‌کنند که چگونه این الگوی قدیمی در موقعیت‌های کنونیِ کلیسا بازفعال می‌شود و چگونه شناخت ترس، خشم و ارزش‌های معنوی می‌تواند به مراجع کمک کند با اصالت و آزادی بیشتری از خود، باورها و نیازهایش سخن بگوید.

در نخستین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که با اضطراب و افسردگی خفیف دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ مشکلاتی که بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محل کار اثر گذاشته‌اند. پس از مرور مختصر تاریخچه، درمانگر نگرانی‌های فعلی جاش را در قالب مدل شناختی‌رفتاری بررسی می‌کند. آن‌ها درباره تجربه‌های شکل‌دهنده، باورهای هسته‌ای، قواعد و فرض‌ها، افکار خودکار و راهبردهای جبرانی بحث می‌کنند و نقش اجتناب را در حفظ اضطراب و افت عملکرد تحصیلی بررسی می‌کنند. ونزل به‌صورت مشارکتی یک ثبت افکار را آموزش می‌دهد و از جاش می‌خواهد تا جلسه بعد موقعیت‌ها، افکار خودکار و شدت هیجان‌هایش را ثبت کند. در پایان، اهداف درمان شامل کاهش اجتناب، تکمیل وظایف تحصیلی، افزایش انرژی و بازگشت به فعالیت‌های لذت‌بخش مشخص می‌شوند.