تقویت

فردریک درمان را با مراجع جوانی آغاز می‌کند که با مشکلات رابطه مراجعه کرده است. مراجع از قلدری در کودکی و احساس طردشدگی از سوی فردی که به او علاقه دارد می‌گوید. فردریک با استفاده از روان‌درمانی پویشی تجربی تسریع‌شده (AEDP) بر پردازش خشم، ترس از تنها ماندن و احساس رنجش تمرکز می‌کند. برای ساختن رابطه درمانی و فراهم کردن تجربه هیجانی اصلاحی، احساسات مراجع را اعتباربخشی می‌کند، به‌صورت بین‌فردی و گرم با او درگیر می‌شود و در طول جلسه بازخورد مثبت می‌دهد. درمانگر از مراجع می‌خواهد تجربه هیجان‌ها را در لحظه و در بدنش دنبال کند، پیوند میان آسیب‌پذیری و خشم را بشناسد و این آگاهی را بیرون از جلسه نیز ادامه دهد.

در دومین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. جلسه با مرور نمره‌های پرسشنامه‌های اضطراب و افسردگی و تکلیف ثبت افکار آغاز می‌شود. درمانگر چند موقعیت اخیر را بررسی می‌کند و همراه مراجع الگوهای افکار خودکار منفی، فاجعه‌سازی، قضاوت منفی، بی‌اعتبارکردن نکات مثبت و سایر تله‌های فکری را شناسایی می‌کند. ونزل «دفتر موفقیت» را برای ثبت شواهد مخالف باور هسته‌ای شکست معرفی می‌کند و تکلیف‌ها را با ترجیح مراجع برای استفاده از Evernote سازگار می‌سازد. در ادامه، یک موقعیت قریب‌الوقوعِ اجتناب از کلاس به‌طور عملی بررسی می‌شود و با تفکر انعطاف‌پذیر، تحمل ناراحتی، تحمل عدم قطعیت و استفاده از پاداش، برنامه‌ای برای ماندن در کلاس طراحی می‌شود. جلسه با مرور تکالیف و اهداف درمانیِ غلبه بر اجتناب و کاهش افسردگی پایان می‌یابد.