اضطراب تحصیلی

در سومین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محل کار اثر گذاشته‌اند. مراجع از تکلیف «دفتر موفقیت» رضایت دارد و درمانگر همچنان به او کمک می‌کند افکار زیربنایی و باورهای هسته‌ای مرتبط با الگوهای ناسازگار شناختی و رفتاری را بررسی کند. آن‌ها تکالیف هفته گذشته، شامل ثبت افکار در موقعیت‌های اضطراب‌آور و دفتر موفقیتِ تجربه‌های مثبت هنگام غلبه بر اضطراب یا اجتناب را مرور می‌کنند. در جلسه روشن می‌شود که جاش نخستین فرد خانواده‌اش است که به دانشگاه رفته و این موضوع می‌تواند در اضطراب تحصیلی او نقش داشته باشد. ونزل «پرسش‌های ارزیابی» را برای شناسایی تله‌های فکری و بررسی نقادانه افکار خودکار معرفی می‌کند. با توجه به کاهش فاجعه‌سازی و افزایش اعتمادبه‌نفس، درمانگر او را تشویق می‌کند از تجربه‌های موفق به‌عنوان شواهد مثبت استفاده کند و در جلسات آینده روی «مقابله از پیش» برای گذارهای مهم زندگی کار کنند.