افسردگی

در این برنامه آموزشی، دکتر دایانا فوشا، بنیان‌گذار روان‌درمانی پویشی تجربه‌ای شتاب‌یافته (AEDP)، ابتدا درباره سه مؤلفه بنیادی این رویکرد، یعنی دلبستگی و رابطه درمانی، پردازش هیجان و تحول روان‌شناختی، با جان کارلسون گفت‌وگو می‌کند. وی با تأکید بر توانمندی‌های مراجع به‌جای آسیب‌شناسی، از مفهوم «تحول‌گرایی» (Transformance)، ردیابی لحظه‌به‌لحظه تجربه و اهمیت تنظیم سرعت مداخلات متناسب با ظرفیت هیجانی فرد سخن می‌گوید. سپس جلسه‌ای با ویکتور، مردی ۴۴ ساله و نیجریه‌ای‌تبار، نمایش داده می‌شود که زیر بار مسئولیت گسترده مالی و خانوادگی، فشار فرهنگی، احساس رکود، خشم، مشکلات خواب و فرسودگی قرار دارد. درمانگر با تأیید نقاط قوت او، تمرکز بر تجربه بدنی و هیجانی، بررسی خشم نسبت به مادر در فضایی امن و خیالی و پردازش هیجان‌های تازه‌ای مانند احساس دیده‌شدن، سبک‌شدن و رضایت، به مراجع کمک می‌کند نیاز خود به مراقبت از خویش و حق تعیین مرز را به رسمیت بشناسد. در بخش پایانی، فوشا همراه با کارلسون قطعه‌هایی از جلسه را تحلیل و مراحل چهارگانه فرایند AEDP، نشانه‌های تحول، اهمیت دریافت تأیید مثبت و حساسیت به بافت فرهنگی را تشریح می‌کند. این ویدیو همچنین حاوی بحثی درباره افکار آسیب‌رسان و ضرورت پرداختن روشن‌تر به خطر خودکشی در ادامه درمان است.

دکتر مایکل دی. یاپکو در این برنامه آموزشی ابتدا در گفت‌وگو با جان کارلسون، افسردگی را پدیده‌ای چندبعدی معرفی می‌کند و درباره نقش سبک شناختی، ناامیدی، انتظار بهبود، مهارت حل مسئله و راهبردهای شناختی‌رفتاری، راهبردی و هیپنوتیزمی توضیح می‌دهد. سپس در جلسه‌ای واحد با آمیکو، زن ۴۶ساله آمریکایی آسیایی‌تبار که در پی جدایی از همسر، از دست دادن خانه و شغل و کاهش روابط اجتماعی با افسردگی شدید و احساس درماندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، گفت‌وگو می‌کند. درمانگر ضمن شناخت شرایط فعلی و سوابق درمانی، تلاش می‌کند توجه او را از نشخوار درباره فقدان‌های گذشته به امکانات آینده، اهداف واقع‌بینانه، انتخاب‌های عملی و بازسازی زندگی معطوف کند. بخش مهمی از جلسه به تصویرسازی هدایت‌شده و تلقین‌های هیپنوتیزمی با محور «قدرت انتخاب» اختصاص دارد. در گفت‌وگوی پایانی، کارلسون و یاپکو بخش‌هایی از جلسه را بازبینی کرده و درباره سبک شناختی کلی‌نگر، فعال‌سازی رفتاری، آموزش روان‌شناختی، چالش شناخت‌ها و جایگاه هیپنوتیزم و دارو صحبت می‌کنند. همچنین به سابقه اقدام به خودکشی اشاره می‌شود و یاپکو می‌پذیرد که ارزیابی مستقیم خطر خودکشی در جلسه اقدام بالینی مناسب‌تری بود.

در این جلسه، دکتر تِما برایانت-دیویس با نوجوانی گفت‌وگو می‌کند که در مدرسه احساس تنهایی و بی‌تعلقی دارد، رابطه نزدیکش با مادر تحت تأثیر رابطه عاطفی تازه مادر قرار گرفته و پیش‌تر شاهد خشونت خانگی میان والدین بوده است. درمانگر جلسه را با تمرین تنفس و توجه به بدن آغاز می‌کند و سپس به نوجوان کمک می‌کند احساس‌های تنهایی، ناامیدی، ترس، اندوه و نگرانی را بشناسد و به زبان بیاورد. در ادامه، تجربه خشونت خانوادگی، دشواری اعتماد به دیگران، برداشت نوجوان از گروه‌های همسالان و رفتارهای محافظتی او در روابط اجتماعی بررسی می‌شود. بخش محوری مداخله بر شناسایی منابع شفابخش غیردارویی زندگی نوجوان استوار است: موسیقی و آواز، آیین‌ها و خاطرات فرهنگی فیلیپین، معنویت و پیوند اجتماعی. درمانگر با حساسیت فرهنگی به نوجوان کمک می‌کند میان احساس خانه‌بودن، هویت شخصی، تجربه مهاجرت و امکان ارتباط صمیمانه با دیگران پیوند برقرار کند؛ در عین حال، اندوه دوری از سرزمین پیشین را به رسمیت می‌شناسد. در پایان، برای گسترش روابط دوستانه هدفی مشخص تعیین می‌شود: صرف ناهار با یکی از همسالان آشنا. پرداختن به خواب و استراحت نیز برای جلسه بعد مطرح می‌شود. طبق تصریح APA، نقش مراجع را بازیگری بر اساس ترکیبی از موارد بالینی ایفا کرده است.

درمان شناختی‌رفتاری (CBT) یکی از رویکردهای اصلی روان‌درمانی است که بر نقش افکار و تأثیر آن‌ها بر رفتار و هیجان تمرکز دارد. در الگوی آسیب‌شناسی روانی این رویکرد، باورهای ناکارآمد و شناخت‌های وابسته به موقعیت می‌توانند پیامدهای هیجانی و رفتاری را شکل دهند و این پیامدها به نوبه خود باورهای منفی و الگوهای فکری ناکارآمد را تقویت کنند. در این ویدیو کیت اس. دابسون، با استفاده از بخش‌های انتخاب‌شده از جلسات واقعی روان‌درمانی، جنبه‌های مختلف اجرای درمان شناختی‌رفتاری را توضیح می‌دهد؛ از جمله شرایط زمینه‌ساز درمان مانند رابطه درمانی، ملاحظات کاربرد فنون و خود فنون. محورهای آموزشی ویدیو شامل ایجاد اتحاد درمانی، مفهوم‌پردازی مورد، آموزش روانی، تعیین تکلیف خانگی و ارزیابی افکار خودکار است.

درمان شناختی‌رفتاری (CBT) برای افسردگی در سالمندی، با تمرکز بر مسائل کنونی و حل مسئله، رویکردی مناسب و مؤثر است. پژوهش‌های تجربی اولیه و مطالعات بعدی از اثربخشی CBT استاندارد و انطباق‌یافته با نیازهای سالمندان حمایت کرده‌اند. در این ویدیو دکتر دولورس گلگر-تامپسون (Dolores Gallagher-Thompson) با زنی سالمند مبتلا به افسردگی کار می‌کند و هم‌زمان با ایجاد رابطه درمانی مؤثر، مؤلفه‌های فنی CBT را نشان می‌دهد. در مصاحبه آغازین با جان کارلسون، درباره موانع مراجعه سالمندان، آموزش روان‌شناختی، مهارت‌آموزی، تکالیف و پایان تدریجی درمان صحبت می‌شود. در جلسه بالینی، فشار مراقبت از دیگران، سوگ‌های متعدد، تنهایی، اختلال خواب و غفلت از نیازهای خود بررسی می‌شوند. درمانگر با شناسایی باور «دیگران مقدم‌اند»، برنامه‌ریزی فعالیت‌های لذت‌بخش، زمان‌بندی روزانه و تمرین مراقبت از خود را پیشنهاد می‌دهد. گفت‌وگوی پایانی نیز مداخلات و کاربرد CBT در این گروه سنی را مرور می‌کند.

خانواده‌درمانی مبتنی بر دلبستگی (ABFT) با هدف ترمیم گسست‌های بین‌فردی و بازسازی روابط امن، حمایتگر و محافظت‌کننده از نظر هیجانی میان اعضای خانواده طراحی شده است. این رویکرد به نیاز رشدی نوجوان برای هم‌زمانی دلبستگی و خودمختاری توجه ویژه دارد و می‌کوشد درون جلسه درمان تجربه‌های اصلاحی دلبستگی ایجاد کند. در این ویدئو، دکتر گای دایموند اصول، راهبردهای بالینی، مبانی نظری و شواهد پژوهشی ABFT را توضیح می‌دهد و در جلسه نمایشی با مادر، پدر و دختر نوجوانی کار می‌کند که با افسردگی و سابقه اقدام به خودکشی مواجه است. تمرکز جلسه نخست از مدیریت نشانه‌ها و رفتار به بازسازی اعتماد، کاهش تنهایی هیجانی و ایجاد یک ساختار خانوادگی امن‌تر منتقل می‌شود.

در این برنامه، دکتر کریستوفر مارتل در گفت‌وگو با دکتر آلیس کوین تاریخچه، پشتوانه پژوهشی و اصول محوری فعال‌سازی رفتاری را توضیح می‌دهد و سپس یک جلسه نمایشی با مراجعی اجرا می‌کند که شغل خود را از دست داده است. مراجع از دشواری یافتن کار جدید و تجربه افسردگی، اضطراب و خشم می‌گوید. مارتل با استفاده از یک نمودار دیواری، اثر فقدان شغل بر خلق و رفتار را به‌صورت مشارکتی صورت‌بندی می‌کند، ارزش‌های اصلی مراجع را شناسایی می‌کند و به‌جای یک برنامه خشک، «منویی» انعطاف‌پذیر از فعالیت‌های معنادار می‌سازد تا او دوباره با زندگی درگیر شود. در بخش مرور جلسه نیز لحظات کلیدی از جمله اعتباربخشی به درماندگی در برابر شرایط بیرونی، مفهوم هم‌ارزهای کارکردی، عمل‌کردن از بیرون به درون و نقش فعالیت معنادار در بازپس‌گرفتن حس خود و عاملیت تحلیل می‌شوند.

در این ویدئو، دکتر جوآن دیویدسون، دکتر ژاکلین بی. پرسنز و دکتر مایکل ای. تامپکینز کاربرد «ثبت افکار» را در درمان شناختی‌رفتاری توضیح و نمایش می‌دهند. ثبت افکار به مراجع کمک می‌کند ببیند چگونه افکار منفی او به احساس‌های منفی و رفتارهای ناسازگارانه منجر می‌شوند. همچنین ثبت افکار می‌تواند برای ایجاد تغییر در این الگو به کار رود. ویدئو مبانی این دو کاربرد ثبت افکار را توضیح می‌دهد و برای هرکدام یک نمایش بالینی ارائه می‌کند.

در این ویدئو، دکتر جوآن دیویدسون، دکتر ژاکلین بی. پرسنز و دکتر مایکل ای. تامپکینز ساختار یک جلسه معمول درمان شناختی‌رفتاری را توضیح و نمایش می‌دهند. ویدئو مؤلفه‌های جلسه، منطق نظری و پشتوانه تجربیِ استفاده از ساختار، و یک نمایش بالینی را پوشش می‌دهد. مراحل اصلی شامل آشنا کردن مراجع با ساختار جلسه، چک‌این، تنظیم دستور جلسه، مرور تکلیف خانگی، کار روی موضوعات اصلی، جمع‌بندی‌های دوره‌ای، تعیین تکلیف، جمع‌بندی نهایی و گرفتن بازخورد است.

کریستوفر آر. مارتل، PhD، در این جلسه درمان شناختی‌رفتاری با مراجعی بزرگسال کار می‌کند که پس از از دست‌دادن شغل و یک آسیب جسمانی با نشانه‌های افسردگی مواجه شده است. مارتل با استفاده از وایت‌برد به مراجع کمک می‌کند ارتباط میان رویدادها، افکار، احساس‌ها و رفتارهایش را ترسیم کند و چرخه‌ای را ببیند که در آن اضطراب و افسردگی با اجتناب، مصرف شراب، تماشای تلویزیون، کاهش فعالیت جسمانی و انزوای بیشتر همراه شده است. سپس درمانگر و مراجع ارزش‌های مهم او، از جمله سلامت جسمانی، روابط دوستانه، تحصیل و کمک به کودکان و جوامع به‌حاشیه‌رانده‌شده را مرور می‌کنند. مارتل مفهوم عمل‌کردن «از بیرون به درون»، حرکت به‌سمت ارزش‌ها، و این اصل را مطرح می‌کند که انگیزه اغلب پس از عمل شکل می‌گیرد. در ادامه، آن‌ها هدف‌های کوچک، مشخص و قابل‌اندازه‌گیری برای افزایش فعالیت بدنی و ایجاد حمایت اجتماعی طراحی می‌کنند؛ از جمله پیاده‌روی برنامه‌ریزی‌شده با مادر و استفاده از هدف‌های SMART و برنامه فعالیت. در پایان، مراجع این ساختار را برای فهم تجربه‌هایش مفید می‌داند و تکلیف او تدوین برنامه‌ای مرحله‌ای و ارزش‌محور برای ادامه فعال‌سازی رفتاری است.

در چهارمین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل از درمان شناختی‌رفتاری برای کار با جاش، مردی ۲۴ ساله، استفاده می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. جلسه با مرور ثبت افکار و دفتر موفقیت هفته‌های قبل آغاز می‌شود. مراجع چند تجربه موفق را گزارش می‌کند که در آن‌ها توانسته بر اضطراب و اجتناب در زندگی تحصیلی، کاری و شخصی غلبه کند. ونزل دو بخش نهایی ثبت افکار، یعنی «پاسخ جایگزین» و «پیامد»، را معرفی می‌کند و به مراجع کمک می‌کند برای افکار خودکار ناسازگار پاسخ‌های متعادل، باورپذیر و قانع‌کننده بسازد. آن‌ها چند موقعیت اضطراب‌زا، از جمله مشکل خودرو، نمره پایین امتحان، ترس از قضاوت هنگام دویدن و اضطراب بازگشت به کلیسا را بررسی می‌کنند. در پایان، اصول آموخته‌شده برای استرس امتحانات و اجتناب از کلاس آنلاین به کار گرفته می‌شود و تکلیف خانگی شامل ادامه دفتر موفقیت و تکمیل ثبت افکار با ستون‌های جدید است.

در پنجمین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. از جلسه قبل، اضطراب مراجع به‌دلیل دوره فشرده امتحان‌ها، پروژه‌ها و فرایند درخواست شغل پیش از فارغ‌التحصیلی کمی افزایش یافته است. ونزل ثبت افکار و دفتر موفقیت را مرور می‌کند و آن‌ها بررسی می‌کنند که جاش چگونه به‌طور منظم‌تری از افکار خودکار فاصله می‌گیرد و با اتکا به پاسخ‌های جایگزین، تله‌هایی مانند تفکر همه یا هیچ، فاجعه‌سازی و ذهن‌خوانی را به چالش می‌کشد. بخش مهمی از جلسه به اضطراب مربوط به جست‌وجوی شغل، رزومه، ارزیابی دیگران، نمایشگاه‌های کار و الگوهای اجتناب اختصاص دارد. درمانگر و مراجع مزایا و معایب شروع جست‌وجوی شغلی در دوره امتحان‌ها را می‌سنجند و از هدف‌گذاری، اصلاح رفتار، طراحی محیط، پاداش و خردکردن تکالیف به قدم‌های کوچک استفاده می‌کنند. در پایان، تکالیف تا جلسه نهایی سه هفته بعد شامل ادامه ثبت افکار، تکمیل دفتر موفقیت، تهیه فهرست کارهای جست‌وجوی شغل و ارسال دست‌کم یک درخواست شغلی است.

در سومین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محل کار اثر گذاشته‌اند. مراجع از تکلیف «دفتر موفقیت» رضایت دارد و درمانگر همچنان به او کمک می‌کند افکار زیربنایی و باورهای هسته‌ای مرتبط با الگوهای ناسازگار شناختی و رفتاری را بررسی کند. آن‌ها تکالیف هفته گذشته، شامل ثبت افکار در موقعیت‌های اضطراب‌آور و دفتر موفقیتِ تجربه‌های مثبت هنگام غلبه بر اضطراب یا اجتناب را مرور می‌کنند. در جلسه روشن می‌شود که جاش نخستین فرد خانواده‌اش است که به دانشگاه رفته و این موضوع می‌تواند در اضطراب تحصیلی او نقش داشته باشد. ونزل «پرسش‌های ارزیابی» را برای شناسایی تله‌های فکری و بررسی نقادانه افکار خودکار معرفی می‌کند. با توجه به کاهش فاجعه‌سازی و افزایش اعتمادبه‌نفس، درمانگر او را تشویق می‌کند از تجربه‌های موفق به‌عنوان شواهد مثبت استفاده کند و در جلسات آینده روی «مقابله از پیش» برای گذارهای مهم زندگی کار کنند.

در ششمین و آخرین جلسه، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته بودند. درمانگر و مراجع ابتدا پیشرفت‌های چند هفته اخیر را مرور می‌کنند؛ از جمله کاهش چشمگیر علائم افسردگی، حضور در نمایشگاه شغلی، ارسال درخواست‌های کاری و استفاده مستقل‌تر از اصلاح فکر. سپس اهداف اولیه درمان، از جمله غلبه بر اضطراب و اجتناب و کاهش علائم افسردگی، دوباره ارزیابی می‌شوند. بخش پایانی جلسه به تدوین برنامه پیشگیری از عود اختصاص دارد: آن‌ها محرک‌های احتمالی آینده، نشانه‌های هشداردهنده بازگشت اضطراب یا افسردگی، الگوهای خودکار فکری و رفتاری مانند اجتناب، و راهبردهای مقابله‌ای از جمله اصلاح فکر، اقدام رفتاری، مرور دفتر موفقیت، ارتباط پیش‌دستانه و مراجعه دوباره به درمانگر را مشخص می‌کنند.

در دومین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. جلسه با مرور نمره‌های پرسشنامه‌های اضطراب و افسردگی و تکلیف ثبت افکار آغاز می‌شود. درمانگر چند موقعیت اخیر را بررسی می‌کند و همراه مراجع الگوهای افکار خودکار منفی، فاجعه‌سازی، قضاوت منفی، بی‌اعتبارکردن نکات مثبت و سایر تله‌های فکری را شناسایی می‌کند. ونزل «دفتر موفقیت» را برای ثبت شواهد مخالف باور هسته‌ای شکست معرفی می‌کند و تکلیف‌ها را با ترجیح مراجع برای استفاده از Evernote سازگار می‌سازد. در ادامه، یک موقعیت قریب‌الوقوعِ اجتناب از کلاس به‌طور عملی بررسی می‌شود و با تفکر انعطاف‌پذیر، تحمل ناراحتی، تحمل عدم قطعیت و استفاده از پاداش، برنامه‌ای برای ماندن در کلاس طراحی می‌شود. جلسه با مرور تکالیف و اهداف درمانیِ غلبه بر اجتناب و کاهش افسردگی پایان می‌یابد.

در نخستین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که با اضطراب و افسردگی خفیف دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ مشکلاتی که بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محل کار اثر گذاشته‌اند. پس از مرور مختصر تاریخچه، درمانگر نگرانی‌های فعلی جاش را در قالب مدل شناختی‌رفتاری بررسی می‌کند. آن‌ها درباره تجربه‌های شکل‌دهنده، باورهای هسته‌ای، قواعد و فرض‌ها، افکار خودکار و راهبردهای جبرانی بحث می‌کنند و نقش اجتناب را در حفظ اضطراب و افت عملکرد تحصیلی بررسی می‌کنند. ونزل به‌صورت مشارکتی یک ثبت افکار را آموزش می‌دهد و از جاش می‌خواهد تا جلسه بعد موقعیت‌ها، افکار خودکار و شدت هیجان‌هایش را ثبت کند. در پایان، اهداف درمان شامل کاهش اجتناب، تکمیل وظایف تحصیلی، افزایش انرژی و بازگشت به فعالیت‌های لذت‌بخش مشخص می‌شوند.

دکتر ویلیام ریچارد میلر با مردی بزرگسال که سابقه سوءمصرف مواد دارد جلسه‌ای مبتنی بر مصاحبه انگیزشی برگزار می‌کند. درمانگر و مراجع دوسوگرایی او درباره تغییر سبک زندگی مبتنی بر مصرف مواد را بررسی می‌کنند و هم‌زمان به پیامدهای مثبت و منفی مصرف، تجربه‌های قبلی ترک، لغزش و عوامل بازگشت به مصرف می‌پردازند. میلر با پرسش‌های باز، گوش‌دادن بازتابی، جمع‌بندی و تقویت خودکارآمدی به مراجع کمک می‌کند ارزش‌ها و اهدافش—از جمله خانواده، ثبات، سلامت و داشتن کسب‌وکار—را روشن کند و گزینه‌های ممکن برای ادامه مسیر درمان و حمایت را بررسی کند.

دکتر لزلی گرینبرگ روند کامل درمان متمرکز بر هیجان را در شش جلسه با یک مراجع نشان می‌دهد. مراجع هم‌زمان با افسردگی، اضطراب و دشواری در رابطه‌ی زناشویی درگیر است. در طول جلسه‌ها، او کم‌کم به صدای درونی خودتردیدش آگاه می‌شود، در برابر آن می‌ایستد و یاد می‌گیرد خودش را آرام کند. این تغییر به او کمک می‌کند از حالت کناره‌گیری، که راه اصلی کنار آمدنش با سختی‌ها بوده، فاصله بگیرد. این اثر بیش از چهار ساعت جلسه‌ی درمانی دارد و یک صدای روی تصویر (voiceover) اضافه که در آن گرینبرگ در حین پیشرفت درمان، روند آن را توضیح می‌دهد. برای دیدن تغییر در طول یک درمان کامل، و نه فقط یک جلسه، منبع بسیار مناسبی است.

دکتر جودیت بک در این جلسه ساختار یک جلسه‌ی شناخت‌درمانی را نشان می‌دهد: ابتدا برنامه‌ی جلسه را با مراجع تنظیم می‌کند، تصویری از زندگی روزمره‌ی او به دست می‌آورد و سپس یکی از دشواری‌ها را برای کار انتخاب می‌کنند. مراجع، مادری جوان، میان عقل و احساسش درباره‌ی بازگشت به شریک عاطفی سابق دودل است. بک با پرسش‌های سقراطی شواهد باور «او تغییر خواهد کرد» را بررسی می‌کند و به تصویر منفی مراجع از خودش می‌پردازد. جلسه با تعیین تکلیف خانگی و گرفتن بازخورد از مراجع پایان می‌یابد. در بخش پایانی، بک و جان کارلسون درباره‌ی تفاوت این جلسه با یک جلسه‌ی واقعی و اصول ارزیابی در شناخت‌درمانی گفت‌وگو می‌کنند.