گروه‌درمانی

این ویدیوی آموزشی، بخش سوم از مجموعه سه‌بخشی «درک و شناخت روان‌درمانی گروهی» و گفت‌وگویی با اروین د. یالوم درباره مبانی نظری و جنبه‌های عملی گروه‌درمانی است. در این مصاحبه، یالوم از عوامل درمان‌بخش در گروه، انتخاب اعضا، مشکلات مربوط به ترک گروه و همکاری با هم‌رهبر گروه سخن می‌گوید. همچنین به تجربه‌ها و تأثیرهای نخستین سال‌های زندگی حرفه‌ای خود، تربیت گروه‌درمانگران، رویکرد وجودی، اضطراب مرگ و پژوهش‌های مرتبط با سوگ می‌پردازد. طبق معرفی فروشگاه فکر بنیان و سایت رسمی یالوم، این گفت‌وگو برای فهم عمیق‌ترِ منطق مداخلات گروهی و آموزش نظری و حرفه‌ای گروه‌درمانی طراحی شده است. بر خلاف بخش دوم مجموعه، این اثر مصاحبه آموزشی است و در منابع ارائه‌شده نمایش یک جلسه درمانی مستقل برای آن ذکر نشده است.

قسمت اول از نسخه دو‌بخشی «گروه‌درمانی بیماران بستری» است که بخش دوم مجموعه آموزشی سه‌جلدی «درک و شناخت روان‌درمانی گروهی» با حضور اروین د. یالوم محسوب می‌شود. بر اساس معرفی رسمی مجموعه، این اثر مدل اداره جلسات گروه‌درمانی در بخش‌های بستری روان‌پزشکی را نمایش می‌دهد. محتوای کلی نسخه کامل شامل یک جلسه گروه‌درمانی و توضیحات یالوم درباره ساختار جلسه و تصمیم‌های درمانی است؛ جلسه به سه مرحله آغاز، تعیین دستور جلسه و پرداختن به دستور جلسه تقسیم می‌شود. منابع موجود مشخص نمی‌کنند که کدام صحنه‌ها و مداخلات در کدام‌یک از دو قسمت ارائه شده‌اند؛ ازاین‌رو، تقسیم‌بندی اختصاصی محتوا برای این قسمت درج نشده است.

قسمت دوم از نسخه دو‌بخشی «گروه‌درمانی بیماران بستری» است که بخش دوم مجموعه آموزشی سه‌جلدی «درک و شناخت روان‌درمانی گروهی» با حضور اروین د. یالوم محسوب می‌شود. بر اساس معرفی رسمی مجموعه، این اثر مدل اداره جلسات گروه‌درمانی در بخش‌های بستری روان‌پزشکی را نمایش می‌دهد. محتوای کلی نسخه کامل شامل یک جلسه گروه‌درمانی و توضیحات یالوم درباره ساختار جلسه و تصمیم‌های درمانی است؛ جلسه به سه مرحله آغاز، تعیین دستور جلسه و پرداختن به دستور جلسه تقسیم می‌شود. منابع موجود مشخص نمی‌کنند که کدام صحنه‌ها و مداخلات در کدام‌یک از دو قسمت ارائه شده‌اند؛ ازاین‌رو، تقسیم‌بندی اختصاصی محتوا برای این قسمت درج نشده است.

در این برنامه ویدیویی، دکتر ساموئل اف. میکائیل و دکتر جورجو ای. تاسکا رویکرد خود به گروه‌درمانی با «روان‌درمانی گروهی روان‌پویشی ـ بین‌فردی» (GPIP) را معرفی و نمایش می‌دهند؛ مدلی فراتشخیصی برای مفهوم‌پردازی اختلال‌ها و مسائلی که افراد را به روان‌درمانی می‌آورند. این رویکرد، مدل‌های روان‌پویشی، مبتنی بر دلبستگی و بین‌فردی را در چارچوبی منسجم یکپارچه می‌کند. در آن، مثلث تعارض مالان به‌صورت «مثلث سازگاری» بازخوانی می‌شود؛ به این معنا که نیازهای دلبستگی برآورده‌نشده یا دشواری در هیجان‌های سازگارانه می‌توانند عواطف بازدارنده ایجاد کنند و سپس برای کنارآمدن با آن‌ها دفاع‌های ناسازگارانه شکل بگیرد. دکتر شِری ال. مارماروش با دو درمانگر درباره شکل‌گیری و اثربخشی مدل گفت‌وگو می‌کند و سپس دکتر میکائیل یک جلسه گروه‌درمانی را با پنج مرد آفریقایی-آمریکایی از سه نسل سنی هدایت می‌کند. اعضا درباره تجربه‌های زندگی، روابط، تروما، فقدان، پدرانگی، بیان هیجان و هویت صحبت می‌کنند و جلسه نشان می‌دهد افراد با تاریخچه‌های دلبستگی متفاوت چگونه تجربه نخست خود در گروه را شکل می‌دهند. در پایان نیز لحظات منتخب جلسه از نظر هنجارسازی، انتقال، عاطفه، نیازهای دلبستگی، انسجام گروه و تجربه‌های ترمیمی تحلیل می‌شوند.

دکتر مارتین ویتینگهام گفت‌وگویی آموزشی با دکتر شِری ال. مارماروش و دکتر جاشوا دسیلوا درباره روان‌درمانی گروهی هدایت می‌کند. ابتدا فواید آماده‌سازی پیش از گروه، غربالگری، اتحاد کاری، جهان‌شمولی تجربه و انسجام گروهی بررسی می‌شود. در بخش نخست نمایش، دو رهبر گروه با یک مرد بزرگسال آسیایی-آمریکایی که خود را همجنس‌گرا معرفی می‌کند و با تنهایی و اضطراب اجتماعی درگیر است دیدار می‌کنند، رابطه درمانی می‌سازند، مشکلات مطرح‌شده و هویت‌های اجتماعی او را بررسی و انتظارها و قواعد گروه را روشن می‌کنند. سپس نخستین جلسه یک گروه فرایند بین‌فردی چهارعضوی نمایش داده می‌شود. اعضا اهداف خود را درباره روابط، تنهایی، آسیب‌پذیری و ارتباط با دیگران مطرح می‌کنند و به بررسی اثر هویت‌های فرهنگی و اجتماعی ــ از جمله نژاد، گرایش جنسی و مذهب ــ بر روابط بین‌فردی می‌پردازند. اعضا یکدیگر را اعتباربخشی می‌کنند، الگوهای رابطه‌ای خود را مقایسه می‌کنند و رهبران با مداخلات فرایندی توجه آن‌ها را به احساس‌ها و واکنش‌های همان لحظه جلب می‌کنند. در پایان، بخش‌های منتخب جلسه تحلیل می‌شوند و بر غربالگری و آماده‌سازی پیش از گروه، ایجاد اتحاد و انسجام، تعادل میان کار عمودی با فرد و اتصال افقی اعضا، استفاده از نشانه‌های غیرکلامی و همکاری میان هم‌رهبران تأکید می‌شود.