این ویدیو گفت‌وگوی دکتر بنجامین ام. اوگلز از دانشگاه بریگم یانگ و دکتر راسل جی. بیلی از دانشگاه یوتا ولی درباره عوامل مشترک در روان‌درمانی را ارائه می‌کند. دکتر بیلی پیشینه تاریخی این دیدگاه از روزنزویگ (۱۹۳۶) تا کاربردهای معاصر را شرح می‌دهد و پنج اصل محوری مدل را معرفی می‌کند: رابطه درمانی به‌منزله زیربنا، انگیزش، تجربه‌ورزی اصلاحی، بینش و خودکارآمدی به‌عنوان بخش پایانی. سپس جلسه درمانی با مراجعی که اضطراب مرتبط با محیط کار و احساس سندرم خودفریبی را تجربه می‌کند نمایش داده می‌شود. در پایان، متخصصان بخش‌های منتخب جلسه را تحلیل می‌کنند و نشان می‌دهند چگونه پنج اصل به شکلی منعطف با فنون درمانی مختلف در چارچوب نظری منسجم به کار می‌روند.