فکر بنیانویدیوهای آموزشی روان‌درمانی
دیوید جی. کین

درمانگر

دیوید جی. کین

David J. Cain, PhD, ABPP, CGP

مدرس California School of Professional Psychology در Alliant International University و دپارتمان روان‌شناسی Chapman University

دکتر دیوید جی. کِین ویراستار کتاب Humanistic Psychotherapies: Handbook of Research and Practice و کتاب Classics in the Person-Centered Approach است. او دکترای خود را در روان‌شناسی بالینی و اجتماعی از University of Wyoming دریافت کرده و در California School of Professional Psychology در Alliant International University و دپارتمان روان‌شناسی Chapman University تدریس کرده است.

کِین از همکاران پیشین کارل راجرز و از بنیان‌گذاران Association for the Development of the Person-Centered Approach بوده است. او در روان‌شناسی بالینی دارای بورد تخصصی است، در حوزه گروه‌درمانی نیز اعتبار حرفه‌ای دارد و فعالیت علمی او به پیشبرد روان‌شناسی و روان‌درمانی انسان‌گرا اختصاص یافته است. او همچنین در کالیفرنیا مطب خصوصی داشته است.

ملیت
آمریکایی
جنسیت
مرد
همه‌ی آثار دیوید جی. کین در فکر بنیان ۱ ویدیو صفحه‌ی این شخص ←

۱ ویدیو

روان‌درمانی مشارکتی مراجع‌محور برای طلاق؛ جلسه پنجم از شش جلسه

Collaborative Person-Centered Psychotherapy for Divorce (Session 5 of 6)

درمانگر: دیوید جی. کین

چکیده

در جلسه پنجم از مجموعه شش‌جلسه‌ای «روان‌درمانی مشارکتی مراجع‌محور برای طلاق»، دکتر دیوید جی. کین با جنی درباره تنظیم خشم، امنیت فرزندان و دشواری‌های ارتباط با همسری که در آستانه جدایی از اوست گفت‌وگو می‌کند. جنی از مواردی سخن می‌گوید که به‌گفته او، همسرش در مراقبت از فرزندان کوتاهی کرده است؛ از جمله بردن پسر دوازده‌ساله دارای آلرژی شدید به بادام‌زمینی به رستورانی با مواجهه گسترده با بادام‌زمینی. درمانگر در کنار تصدیق نگرانی‌های او، توان تصمیم‌گیری فرزندان، راه‌های درخواست کمک، شبکه حمایت خانوادگی و اجتماعی و ضرورت بررسی گزینه‌های ایمن را مطرح می‌کند. بخش دیگری از جلسه به خشم، پذیرش محدودیت کنترل بر رفتار همسر، تمایز پذیرش از تحمل منفعلانه، دعا، گفت‌وگو با دوستان، طنز و پذیرش کمک اختصاص دارد. گفت‌وگو با تأکید بر بازتاب توانمندی‌های جنی، برنامه‌ریزی برای زندگی تازه و نقش امید و حمایت در سازگاری با طلاق پایان می‌یابد. این متن خلاصه محتوای ارائه‌شده در صفحه APA و گفت‌وگوهای ارسالی است، نه تأیید مستقل رفتارهای گزارش‌شده یا تشخیص بالینی اعضای خانواده.