تازه‌ترین ویدیوها

روندا اِن. گلدمن در جلسه دوم از این مجموعه دو جلسه‌ای، ابتدا برداشت‌ها و تأملات مراجع پس از جلسه نخست را مرور می‌کند و سپس با استفاده دوباره از تکنیک دو صندلی، فرایند هیجانی او را عمیق‌تر می‌سازد. مراجع درمی‌یابد که خشمِ مسلط نسبت به پدر، لایه‌هایی از ترس، درد، نیاز به فهمیده‌شدن و باورهای منفیِ درونی‌شده درباره ارزشمندی خود را پوشانده است. در گفت‌وگوی تجربه‌ای با تصویر پدر و سپس با بخش خودمحافظِ درونی، پیام‌های تحقیرکننده و بازدارنده بازسازی و پردازش می‌شوند. کار درمانی به تدریج به موضعی توانمندتر می‌رسد که در آن مراجع مسئولیت این پیام‌ها را از خود جدا می‌کند، احساس می‌کند می‌تواند از آسیب‌پذیری و پیامدهای مواجهه مراقبت کند و بار قضاوت و ترس را به منبع آن بازگرداند. در بخش پایانی، توجه از خشم و ترس به سوگِ رابطه پدرـپسریِ ازدست‌رفته و پذیرش این واقعیت معطوف می‌شود. این فرایند بر اصول درمان متمرکز بر هیجان، از جمله پردازش تجربه‌ای، تحول هیجانی، گسترش خودپنداره و حل‌وفصل هیجانی استوار است.

دکتر مارتین ویتینگهام گفت‌وگویی آموزشی با دکتر شِری ال. مارماروش و دکتر جاشوا دسیلوا درباره روان‌درمانی گروهی هدایت می‌کند. ابتدا فواید آماده‌سازی پیش از گروه، غربالگری، اتحاد کاری، جهان‌شمولی تجربه و انسجام گروهی بررسی می‌شود. در بخش نخست نمایش، دو رهبر گروه با یک مرد بزرگسال آسیایی-آمریکایی که خود را همجنس‌گرا معرفی می‌کند و با تنهایی و اضطراب اجتماعی درگیر است دیدار می‌کنند، رابطه درمانی می‌سازند، مشکلات مطرح‌شده و هویت‌های اجتماعی او را بررسی و انتظارها و قواعد گروه را روشن می‌کنند. سپس نخستین جلسه یک گروه فرایند بین‌فردی چهارعضوی نمایش داده می‌شود. اعضا اهداف خود را درباره روابط، تنهایی، آسیب‌پذیری و ارتباط با دیگران مطرح می‌کنند و به بررسی اثر هویت‌های فرهنگی و اجتماعی ــ از جمله نژاد، گرایش جنسی و مذهب ــ بر روابط بین‌فردی می‌پردازند. اعضا یکدیگر را اعتباربخشی می‌کنند، الگوهای رابطه‌ای خود را مقایسه می‌کنند و رهبران با مداخلات فرایندی توجه آن‌ها را به احساس‌ها و واکنش‌های همان لحظه جلب می‌کنند. در پایان، بخش‌های منتخب جلسه تحلیل می‌شوند و بر غربالگری و آماده‌سازی پیش از گروه، ایجاد اتحاد و انسجام، تعادل میان کار عمودی با فرد و اتصال افقی اعضا، استفاده از نشانه‌های غیرکلامی و همکاری میان هم‌رهبران تأکید می‌شود.

ادوارد پی. شفرانسکه در این جلسه با رویکردی روان‌پویشی کار می‌کند که باورهای مذهبی و معنویت مراجع را در فهم تعارض‌های روان‌شناختی وارد می‌کند و بر اهمیت اتحاد درمانی و بررسی تجربه‌های گذشته‌ای تأکید دارد که توانایی فرد را برای زندگی اصیل و ایجاد تغییر محدود کرده‌اند. مراجع زنی دانشگاهی است که در محیطی عمدتاً انجیلی زندگی و تدریس می‌کند. ریشه‌های کاتولیک رومی و باورهای فمینیستی او با برخی نگرش‌های مذهبی، فرهنگی و جنسیتی اطرافش تعارض پیدا کرده و این ناهمخوانی، احساس خشم، انزجار، محدودشدن و شناخته‌نشدن را در او برانگیخته است. شفرانسکه به او کمک می‌کند لایه‌های هیجانی این تعارض را بررسی کند، از تفاوت‌های دینی و فرهنگی به تجربه شخصی‌ترِ پذیرفته‌نشدن و محصورشدن برسد، و نقش روابط صمیمانه، انتخاب‌های حرفه‌ای و نیاز به تعلق را در این احساس‌ها ببیند. در پایان، مراجع روشن‌تر می‌بیند که خشم او فقط متوجه محیط بیرونی نیست و با تجربه‌های شخصی‌ترِ ناامیدی، رنج و نیاز به آزادی و اصالت نیز پیوند دارد.

در این جلسه، دکتر دیوید آر. پترسون و دکتر ام. النا مندوزا از هیپنوتراپی برای کار با زنی استفاده می‌کنند که حدود یک سال است کمردرد دارد و این درد بر سبک زندگی فعال او اثر گذاشته است. جلسه با مرور تاریخچه درد، فشارهای روزمره و درمان‌های پزشکی پیشین آغاز می‌شود. سپس دکتر مندوزا القای هیپنوتیزم را با تنفس عمیق، آرام‌سازی، تصویرسازی مکان امن، شناوری در آب، تصویر یک داروی خیالی و سفر به آینده هدایت می‌کند. دکتر پترسون در ادامه از رویکردی غیرخطی‌تر استفاده می‌کند و با تصویرسازی، پیشنهادهای هیپنوتیزمی، استعاره‌های مربوط به کاهش شدت درد، خاطرات خوشایند، مراقبت از خود و خواب کار می‌کند. پس از پایان هیپنوتیزم، مراجع تجربه خود را مرور می‌کند و دو درمانگر شیوه‌ای کوتاه و قابل‌تمرین برای خودهیپنوتیزم، تنفس و استفاده از پیشنهادهای فردی در زندگی روزمره آموزش می‌دهند.

در این جلسه روان‌درمانی، جین ام. اسلتری (Jeanne M. Slattery) رویکردی مبتنی بر مشاوره همدلانه را با مراجعی ۲۹ ساله به کار می‌گیرد که نسبت به آینده اضطراب دارد و از احساس خستگی از زندگی و تروماهای گذشته سخن می‌گوید. سابقه مراجع شامل سوءاستفاده جنسی در کودکی توسط ناپدری، آزار هیجانی توسط نامادری، مصرف مواد، بستری‌های مرتبط با خودکشی، تشخیص اختلال دوقطبی و رفتارهای مداوم خودآسیب‌رسان است. مراجع اکنون دانشجوی کارشناسی روان‌شناسی است و پس از درمان اقامتی و مشارکت در برنامه‌های دوازده‌قدمی در مسیر بهبودی قرار دارد. اسلتری با پرسش‌های آرام و همدلانه به مراجع کمک می‌کند تجربه‌های آسیب‌زا را در قالب یک روایت معنا‌دار بازسازی کند. جلسه موضوع‌هایی چون تعارض دینی و معنویت، راهبردهای مقابله‌ای، روابط خانوادگی و عاطفی، درد و خودآسیب‌رسانی، هویت دوجنس‌گرا، تاب‌آوری و رشد پس از تروما را بررسی می‌کند. در پایان، درمانگر از مراجع می‌خواهد جنبه‌های مثبت روایت زندگی و پیشرفت‌های خود را ثبت کند تا در دوره‌هایی که افکار منفی غلبه پیدا می‌کنند، یادآوری ملموسی از نقاط قوت و تاب‌آوری خود داشته باشد.

در این جلسه روان‌درمانی، جین ام. اسلتری (Jeanne M. Slattery) رویکردی مبتنی بر مشاوره همدلانه را با مراجعی ۲۹ ساله به کار می‌گیرد که نسبت به آینده اضطراب دارد و از احساس خستگی از زندگی و تروماهای گذشته سخن می‌گوید. سابقه مراجع شامل سوءاستفاده جنسی در کودکی توسط ناپدری، آزار هیجانی توسط نامادری، مصرف مواد، بستری‌های مرتبط با خودکشی، تشخیص اختلال دوقطبی و رفتارهای مداوم خودآسیب‌رسان است. مراجع اکنون دانشجوی کارشناسی روان‌شناسی است و پس از درمان اقامتی و مشارکت در برنامه‌های دوازده‌قدمی در مسیر بهبودی قرار دارد. اسلتری با پرسش‌های آرام و همدلانه به مراجع کمک می‌کند تجربه‌های آسیب‌زا را در قالب یک روایت معنا‌دار بازسازی کند. جلسه موضوع‌هایی چون تعارض دینی و معنویت، راهبردهای مقابله‌ای، روابط خانوادگی و عاطفی، درد و خودآسیب‌رسانی، هویت دوجنس‌گرا، تاب‌آوری و رشد پس از تروما را بررسی می‌کند. در پایان، درمانگر از مراجع می‌خواهد جنبه‌های مثبت روایت زندگی و پیشرفت‌های خود را ثبت کند تا در دوره‌هایی که افکار منفی غلبه پیدا می‌کنند، یادآوری ملموسی از نقاط قوت و تاب‌آوری خود داشته باشد.

از دیدگاه روان‌درمانی پویشی تجربه‌ای شتاب‌یافته (AEDP)، تجربه تروما زمانی شکل می‌گیرد که فرد در برابر تجربه‌ای عاطفیِ طاقت‌فرسا، به‌شکلی تحمل‌ناپذیر تنها بماند. AEDP برای کمک به مراجعانی که با پیامدهای چنین تروماهایی زندگی می‌کنند، بر ساخت مشترک رابطه‌ای درمانی تأکید دارد که در آن پیوند دلبستگی ایمن میان درمانگر و مراجع شکل می‌گیرد و تجربه عاطفیِ تروما در بستر رابطه‌ای عمیقاً مراقبت‌کننده کاوش می‌شود. این روان‌درمانی غیرآسیب‌شناسانه و متمرکز بر دلبستگی، هیجان و تحول، تجربه بدنیِ عاطفه را در مرکز فرایند تغییر قرار می‌دهد. در این ویدئو، پس از معرفی و پرسش‌وپاسخ با پنل سلامت روان، دکتر سوآن پیلیرو AEDP را با زنی سالمند و آفریقایی‌آمریکایی با سابقه گسترده تروماهای پیچیده نشان می‌دهد و سپس بخش‌هایی از جلسه را همراه پنل تحلیل می‌کند.

ادوارد پی. شفرانسکه در این جلسه با رویکردی روان‌پویشی کار می‌کند که باورهای مذهبی و معنویت مراجع را به‌عنوان بخشی از فهم تعارض‌های روان‌شناختی وارد فرایند درمان می‌کند و بر نقش اتحاد درمانی در فراهم‌کردن فضایی برای بررسی تجربه‌های گذشته تأکید دارد. مراجع، زن ۲۶ ساله‌ای است که در حوزه جوانان یک کلیسا فعالیت می‌کند و از فاصله میان ارزش‌ها و شور معنوی خود با آنچه در میان کارکنان و داوطلبان کلیسا تجربه می‌کند، احساس سرخوردگی و تنهایی دارد. او در عین تمایل به دفاع صریح‌تر از باورهایش، از مواجهه، ردشدن و جدی گرفته‌نشدن می‌ترسد. شفرانسکه این ترس را به تجربه‌های پیشین او با پدرش پس از طلاق والدین پیوند می‌دهد؛ تجربه‌هایی که در آن‌ها بیان هیجان‌هایش اغلب بیش‌ازحد یا نامعتبر تلقی می‌شد. در ادامه، آن‌ها بررسی می‌کنند که چگونه این الگوی قدیمی در موقعیت‌های کنونیِ کلیسا بازفعال می‌شود و چگونه شناخت ترس، خشم و ارزش‌های معنوی می‌تواند به مراجع کمک کند با اصالت و آزادی بیشتری از خود، باورها و نیازهایش سخن بگوید.

ادوارد پی. شفرانسکی در این جلسه از رویکرد روان‌پویشی استفاده می‌کند و باورهای دینی و معنویت مراجع را به‌عنوان بخشی از فرایند فهم و حل تعارض‌های او وارد درمان می‌کند. مراجع زنی آفریقایی‌تبار و آمریکایی است که به‌تازگی از همسرش جدا شده و در دوران ازدواج، از جمله هنگام بارداری، آزار کلامی و هیجانی را تجربه کرده است. او از یک سو نسبت به همسر سابقش خشم، رنجش و احساس آسیب‌دیدگی دارد و از سوی دیگر، بر پایه تربیت دینی خود احساس می‌کند باید او را ببخشد؛ تعارضی که با احساس گناه و نگرانی‌های معنوی همراه شده است. درمانگر با بررسی تجربه‌های کودکی مراجع از بخشش، معنای باورهای مذهبی، الگوهای خانوادگی همسر سابق و نقش اجتناب در حفظ رنجش، به او کمک می‌کند میان بخشش و انکار خشم تمایز بگذارد. با بازنگری در پیشینه خانوادگی همسر سابق، مراجع به درک و همدلی بیشتری نسبت به منشأ برخی رفتارهای او می‌رسد و امکان تازه‌ای برای بخشش و رهاشدن از رنجش پیدا می‌کند.

این قسمت از برنامه پرگار به اندیشه‌های فردریش نیچه و جایگاه او در فلسفه مدرن می‌پردازد و برخی مفاهیم و برداشت‌های مهم از آثار و میراث فکری او را در قالب گفت‌وگوی کارشناسی بررسی می‌کند.

در جلسه پایانیِ مجموعه چهار جلسه‌ای، دکتر دایانا فوشا با مرد جوانی که با پریشانی وجودی و رابطه‌ای روبه‌روست کار می‌کند. او در چارچوب روان‌درمانی پویشی تجربه‌ای شتاب‌یافته از مداخلات اینجا و اکنون، تمرکز هیجانی، خیال‌پردازی، خودافشایی درمانگر و ذهن‌آگاهی استفاده می‌کند. پس از مرور تکلیف، فوشا مراجع را در تجربه عمیق‌تر درد، خشم و احساس گناه حمایت می‌کند و به او کمک می‌کند روایت تازه‌ای از زندگی و امکان‌های خود بسازد. در بخش پایانی، مراجع نمونه‌هایی از رشد خود از آغاز درمان را بیان می‌کند و درمانگر و مراجع درباره تجربه کار مشترک بازخورد می‌دهند.

در گفت‌وگوی آغازین، دکتر سرین وروار با دکتر لزلی گرینبرگ درباره‌ی درمان متمرکز بر هیجان به‌عنوان رویکردی فراتشخیصی که بر پردازش هیجان تمرکز دارد صحبت می‌کند. سپس گرینبرگ جلسه‌ی اول از دو جلسه را با زنی برگزار می‌کند که به‌عنوان مادر احساس شرم و ناکافی بودن دارد و می‌ترسد با برآورده نکردن انتظارات بالایش، فرزندانش را ناامید کند. گرینبرگ با کار دوصندلی، مراجع را در گفت‌وگویی واقعی با صدای منتقد درونی‌اش قرار می‌دهد و او را به تجربه‌ی عمیق‌تر شرم می‌رساند. مراجع انتظارات بالایش از خود را به تجربه‌های گذشته و پیام‌های خانوادگی پیوند می‌دهد، با خشمش نسبت به خانواده روبه‌رو می‌شود، نیازهایش را بهتر تشخیص می‌دهد و بیان می‌کند، و آشتی میان دو بخش خودش آغاز می‌شود. در پایان، دو درمانگر بخش‌هایی از جلسه را مرور می‌کنند و گرینبرگ بر اهمیت دسترسی به هیجان «در اینجا و اکنونِ» اتاق درمان تأکید می‌کند.

در سومین جلسه از مجموعه چهار جلسه‌ای، دکتر دایانا فوشا با مرد جوانی که پریشانی وجودی و رابطه‌ای دارد کار می‌کند. او در چارچوب روان‌درمانی پویشی تجربه‌ای شتاب‌یافته از تمرکز هیجانی، ذهن‌آگاهی، بی‌واسطگی، بازخورد، چالش، خودافشایی درمانگر، تفسیر و بازقاب‌بندی استفاده می‌کند. در طول جلسه، فوشا با بهره‌گیری از رابطه درمانگر ـ مراجع، مسائل رابطه‌ای و وجودی کنونی مراجع را به تجربه‌های خانواده مبدأ پیوند می‌دهد. در پایان، تکلیف‌هایی برای ادامه کار تعیین می‌شود و درمانگر و مراجع تجربه جلسه را مرور می‌کنند.

در دومین جلسه از مجموعه چهار جلسه‌ای، دکتر دایانا فوشا با رویکرد روان‌درمانی پویشی تجربه‌ای شتاب‌یافته با مرد جوانی کار می‌کند که با پریشانی وجودی و رابطه‌ای مواجه است. پس از مرور تأملات مراجع از جلسه قبل، گفت‌وگو به سکسوالیته، روابط عاشقانه پیشین و جنبه‌های شخصی و حرفه‌ای زندگی او در ارتباط با مسئله اصلی کشیده می‌شود. فوشا با استفاده از تمرکز هیجانی، بی‌واسطگی، بازخورد، چالش، تداعی آزاد و سکوت، باور عمیق مراجع به بار بودن برای دیگران و تجربه رنج وجودی را بررسی می‌کند. او از رابطه درمانی برای کندکردن فرایند، مکث و تجربه کامل‌تر هیجان‌ها و حس‌های بدنی استفاده می‌کند. در پایان، از مراجع درباره تجربه جلسه بازخورد می‌گیرد و تکلیف تعیین می‌کند.

در نخستین جلسه از مجموعه چهار جلسه‌ای، دکتر دایانا فوشا با مرد جوان سفیدپوست و دگرجنس‌گرایی کار می‌کند که با پریشانی وجودی و رابطه‌ای روبه‌روست. فوشا با به‌کارگیری روان‌درمانی پویشی تجربه‌ای شتاب‌یافته و فنونی مانند بی‌واسطگی، تمرکز هیجانی، سکوت، بازخورد مشاهده‌ای و کار در اینجا و اکنون، مراجع را به تعمیق تجربه هیجان‌ها هدایت می‌کند؛ توجه او را به حس‌های بدنی جلب می‌کند و به او کمک می‌کند برای حالت‌های عاطفی خود معنا بیابد. در طول جلسه، تجربه‌های انزوا، احساس گناه، غم و بی‌ارزشی آشکار می‌شوند. در پایان نیز درمانگر و مراجع تجربه خود از کارکردن با یکدیگر را بازتاب می‌دهند.

در چهارمین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل از درمان شناختی‌رفتاری برای کار با جاش، مردی ۲۴ ساله، استفاده می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. جلسه با مرور ثبت افکار و دفتر موفقیت هفته‌های قبل آغاز می‌شود. مراجع چند تجربه موفق را گزارش می‌کند که در آن‌ها توانسته بر اضطراب و اجتناب در زندگی تحصیلی، کاری و شخصی غلبه کند. ونزل دو بخش نهایی ثبت افکار، یعنی «پاسخ جایگزین» و «پیامد»، را معرفی می‌کند و به مراجع کمک می‌کند برای افکار خودکار ناسازگار پاسخ‌های متعادل، باورپذیر و قانع‌کننده بسازد. آن‌ها چند موقعیت اضطراب‌زا، از جمله مشکل خودرو، نمره پایین امتحان، ترس از قضاوت هنگام دویدن و اضطراب بازگشت به کلیسا را بررسی می‌کنند. در پایان، اصول آموخته‌شده برای استرس امتحانات و اجتناب از کلاس آنلاین به کار گرفته می‌شود و تکلیف خانگی شامل ادامه دفتر موفقیت و تکمیل ثبت افکار با ستون‌های جدید است.

در پنجمین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. از جلسه قبل، اضطراب مراجع به‌دلیل دوره فشرده امتحان‌ها، پروژه‌ها و فرایند درخواست شغل پیش از فارغ‌التحصیلی کمی افزایش یافته است. ونزل ثبت افکار و دفتر موفقیت را مرور می‌کند و آن‌ها بررسی می‌کنند که جاش چگونه به‌طور منظم‌تری از افکار خودکار فاصله می‌گیرد و با اتکا به پاسخ‌های جایگزین، تله‌هایی مانند تفکر همه یا هیچ، فاجعه‌سازی و ذهن‌خوانی را به چالش می‌کشد. بخش مهمی از جلسه به اضطراب مربوط به جست‌وجوی شغل، رزومه، ارزیابی دیگران، نمایشگاه‌های کار و الگوهای اجتناب اختصاص دارد. درمانگر و مراجع مزایا و معایب شروع جست‌وجوی شغلی در دوره امتحان‌ها را می‌سنجند و از هدف‌گذاری، اصلاح رفتار، طراحی محیط، پاداش و خردکردن تکالیف به قدم‌های کوچک استفاده می‌کنند. در پایان، تکالیف تا جلسه نهایی سه هفته بعد شامل ادامه ثبت افکار، تکمیل دفتر موفقیت، تهیه فهرست کارهای جست‌وجوی شغل و ارسال دست‌کم یک درخواست شغلی است.

در سومین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محل کار اثر گذاشته‌اند. مراجع از تکلیف «دفتر موفقیت» رضایت دارد و درمانگر همچنان به او کمک می‌کند افکار زیربنایی و باورهای هسته‌ای مرتبط با الگوهای ناسازگار شناختی و رفتاری را بررسی کند. آن‌ها تکالیف هفته گذشته، شامل ثبت افکار در موقعیت‌های اضطراب‌آور و دفتر موفقیتِ تجربه‌های مثبت هنگام غلبه بر اضطراب یا اجتناب را مرور می‌کنند. در جلسه روشن می‌شود که جاش نخستین فرد خانواده‌اش است که به دانشگاه رفته و این موضوع می‌تواند در اضطراب تحصیلی او نقش داشته باشد. ونزل «پرسش‌های ارزیابی» را برای شناسایی تله‌های فکری و بررسی نقادانه افکار خودکار معرفی می‌کند. با توجه به کاهش فاجعه‌سازی و افزایش اعتمادبه‌نفس، درمانگر او را تشویق می‌کند از تجربه‌های موفق به‌عنوان شواهد مثبت استفاده کند و در جلسات آینده روی «مقابله از پیش» برای گذارهای مهم زندگی کار کنند.

در ششمین و آخرین جلسه، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته بودند. درمانگر و مراجع ابتدا پیشرفت‌های چند هفته اخیر را مرور می‌کنند؛ از جمله کاهش چشمگیر علائم افسردگی، حضور در نمایشگاه شغلی، ارسال درخواست‌های کاری و استفاده مستقل‌تر از اصلاح فکر. سپس اهداف اولیه درمان، از جمله غلبه بر اضطراب و اجتناب و کاهش علائم افسردگی، دوباره ارزیابی می‌شوند. بخش پایانی جلسه به تدوین برنامه پیشگیری از عود اختصاص دارد: آن‌ها محرک‌های احتمالی آینده، نشانه‌های هشداردهنده بازگشت اضطراب یا افسردگی، الگوهای خودکار فکری و رفتاری مانند اجتناب، و راهبردهای مقابله‌ای از جمله اصلاح فکر، اقدام رفتاری، مرور دفتر موفقیت، ارتباط پیش‌دستانه و مراجعه دوباره به درمانگر را مشخص می‌کنند.

در دومین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که اضطراب و افسردگی خفیف بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محیط کار اثر گذاشته‌اند. جلسه با مرور نمره‌های پرسشنامه‌های اضطراب و افسردگی و تکلیف ثبت افکار آغاز می‌شود. درمانگر چند موقعیت اخیر را بررسی می‌کند و همراه مراجع الگوهای افکار خودکار منفی، فاجعه‌سازی، قضاوت منفی، بی‌اعتبارکردن نکات مثبت و سایر تله‌های فکری را شناسایی می‌کند. ونزل «دفتر موفقیت» را برای ثبت شواهد مخالف باور هسته‌ای شکست معرفی می‌کند و تکلیف‌ها را با ترجیح مراجع برای استفاده از Evernote سازگار می‌سازد. در ادامه، یک موقعیت قریب‌الوقوعِ اجتناب از کلاس به‌طور عملی بررسی می‌شود و با تفکر انعطاف‌پذیر، تحمل ناراحتی، تحمل عدم قطعیت و استفاده از پاداش، برنامه‌ای برای ماندن در کلاس طراحی می‌شود. جلسه با مرور تکالیف و اهداف درمانیِ غلبه بر اجتناب و کاهش افسردگی پایان می‌یابد.

در نخستین جلسه از مجموعه شش‌جلسه‌ای، دکتر امی ونزل با استفاده از درمان شناختی‌رفتاری با جاش، مردی ۲۴ ساله، کار می‌کند که با اضطراب و افسردگی خفیف دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ مشکلاتی که بر عملکرد تحصیلی و رفتار او در محل کار اثر گذاشته‌اند. پس از مرور مختصر تاریخچه، درمانگر نگرانی‌های فعلی جاش را در قالب مدل شناختی‌رفتاری بررسی می‌کند. آن‌ها درباره تجربه‌های شکل‌دهنده، باورهای هسته‌ای، قواعد و فرض‌ها، افکار خودکار و راهبردهای جبرانی بحث می‌کنند و نقش اجتناب را در حفظ اضطراب و افت عملکرد تحصیلی بررسی می‌کنند. ونزل به‌صورت مشارکتی یک ثبت افکار را آموزش می‌دهد و از جاش می‌خواهد تا جلسه بعد موقعیت‌ها، افکار خودکار و شدت هیجان‌هایش را ثبت کند. در پایان، اهداف درمان شامل کاهش اجتناب، تکمیل وظایف تحصیلی، افزایش انرژی و بازگشت به فعالیت‌های لذت‌بخش مشخص می‌شوند.

دکتر ویلیام ریچارد میلر با مردی بزرگسال که سابقه سوءمصرف مواد دارد جلسه‌ای مبتنی بر مصاحبه انگیزشی برگزار می‌کند. درمانگر و مراجع دوسوگرایی او درباره تغییر سبک زندگی مبتنی بر مصرف مواد را بررسی می‌کنند و هم‌زمان به پیامدهای مثبت و منفی مصرف، تجربه‌های قبلی ترک، لغزش و عوامل بازگشت به مصرف می‌پردازند. میلر با پرسش‌های باز، گوش‌دادن بازتابی، جمع‌بندی و تقویت خودکارآمدی به مراجع کمک می‌کند ارزش‌ها و اهدافش—از جمله خانواده، ثبات، سلامت و داشتن کسب‌وکار—را روشن کند و گزینه‌های ممکن برای ادامه مسیر درمان و حمایت را بررسی کند.

در این جلسه، دکتر جودیت وی. جردن با استفاده از درمان رابطه‌ای-فرهنگی با زنی میانسال و مطلقه کار می‌کند که خود را در روابط صمیمی محافظت‌شده و محتاط توصیف می‌کند و می‌گوید یکی از راه‌های کنارآمدنش «اجتناب و خاموش‌کردن خود» است. مراجع درباره تجربه‌ی ازدواج با همسری دارای مشکل مصرف مواد، طلاق، احساس گناه ناشی از انتظارات مذهبی و خانوادگی، کمال‌گرایی، فشارهای مادری و دشواری اعتماد و نزدیک‌شدن به دیگران صحبت می‌کند. جردن با حضور حمایتگر، اعتباربخشی، توجه به متقابل‌بودن در رابطه و کاوش الگوهای خودمحافظتی، فضایی فراهم می‌کند تا مراجع درباره نیازهایش، ترس از آسیب‌دیدن و اهدافش برای ادامه درمان روشن‌تر شود.

دنیل گلمن در این ویدیو مدل چهارحوزه‌ای هوش هیجانی را توضیح می‌دهد: خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و مدیریت روابط. او نشان می‌دهد که هوش هیجانی فقط شناخت احساسات نیست، بلکه مجموعه‌ای از شایستگی‌های قابل یادگیری است که بر نحوه تنظیم هیجان، درک دیگران، مدیریت تعارض و کیفیت روابط اثر می‌گذارند. یکی از پیام‌های محوری ویدیو این است که برخلاف IQ که نسبتاً پایدار است، مهارت‌های هوش هیجانی در طول زندگی قابل رشد و تقویت‌اند. University of York

چرا بعضی افراد با وجود هوش شناختی بالا، هرگز به رهبران تأثیرگذاری تبدیل نمی‌شوند؟ دنیل گلمن، روان‌شناس و نویسنده کتاب مشهور «هوش هیجانی»، در این گفت‌وگو توضیح می‌دهد که چرا پس از رسیدن افراد به یک سطح مشخص از توانایی شناختی، این هوش هیجانی (Emotional Intelligence) است که می‌تواند تفاوت میان یک عملکرد معمولی و عملکردی برجسته را رقم بزند. گلمن هوش هیجانی را مجموعه‌ای از مهارت‌های آموختنی می‌داند که در چهار حوزه اصلی قرار می‌گیرند: • خودآگاهی (Self-Awareness): شناخت هیجان‌ها و تأثیر آن‌ها بر افکار، ادراک و رفتار • خودمدیریتی (Self-Management): توانایی تنظیم خشم، اضطراب و سایر هیجان‌ها • آگاهی اجتماعی و همدلی (Social Awareness & Empathy): درک تجربه، افکار و احساسات دیگران • مدیریت روابط (Relationship Management): توانایی برقراری ارتباط مؤثر، مدیریت تعارض و ایجاد روابط مبتنی بر اعتماد یکی از نکات مهم این گفت‌وگو این است که برخلاف IQ، هوش هیجانی تا حد زیادی آموختنی و قابل‌تغییر است. گلمن با توضیح مفهوم انعطاف‌پذیری عصبی یا Neuroplasticity نشان می‌دهد که چگونه تمرین مداوم رفتارهایی مانند گوش‌دادن فعال می‌تواند به‌تدریج الگوهای رفتاری ما را تغییر دهد. بخش مهم دیگری از این ویدیو به هوش هیجانی در رهبری و مدیریت اختصاص دارد. گلمن توضیح می‌دهد که هیجان‌های رهبر به اعضای تیم منتقل می‌شوند و وضعیت هیجانی مدیر می‌تواند بر انگیزه، احساس امنیت، عملکرد و حتی ماندگاری کارکنان در یک سازمان اثر بگذارد. در پایان، او با روایت داستان یک راننده اتوبوس در نیویورک نشان می‌دهد که چگونه داشتن احساس معنا، توجه به دیگران و کیفیت رابطه انسانی می‌تواند حتی ساده‌ترین نقش‌های شغلی را به تجربه‌ای اثرگذار تبدیل کند. این ویدیو فقط درباره مدیریت و رهبری نیست؛ درباره مهارتی است که در روابط عاطفی، فرزندپروری، درمان، آموزش و تقریباً تمام جنبه‌های زندگی انسانی اهمیت دارد. 🎙 Daniel Goleman موضوع: Emotional Intelligence, Leadership & Relationships زیرنویس و ترجمه فارسی برای مخاطبان فکر بنیان تهیه شده است. 🌐 fekrbonyan.com #هوش_هیجانی #دنیل_گلمن #روانشناسی #رهبری #مدیریت #همدلی #خودآگاهی #تنظیم_هیجان #EmotionalIntelligence #DanielGoleman