سبک هیجانی

اورا تی. کروگ درمان را با زن جوانی آغاز می‌کند که به‌طور مداوم نگران است مبادا در روابط شخصی به دیگران آسیب بزند، مزاحمشان شود یا نشانه‌های نارضایتی آنان را از دست بدهد. کروگ با رویکرد وجودی-انسان‌گرایانه به مراجع کمک می‌کند صدای منتقد درونی خود را شناسایی کند؛ صدایی که به‌ویژه در برابر هیجان‌هایی مانند غم و خشم فعال می‌شود. درمانگر فرایندی تجربه‌ای را تسهیل می‌کند که در آن مراجع با این بخش منتقد وارد گفت‌وگو می‌شود و کارکرد محافظتی آن را بررسی می‌کند. مراجع به‌تدریج درمی‌یابد که این صدای منتقد از ترس نادیده‌گرفتن نشانه‌های اجتماعی و طردشدن شکل گرفته است. جلسه سپس این تعارض را در زمینه رابطه او با مادرش بررسی می‌کند؛ مادری که در کودکی اغلب حضور نداشته و در تجربه مراجع، هیجان‌های منفی او را به اندازه کافی اعتبار نمی‌داده است. کروگ به مراجع کمک می‌کند رنج، غم و خشم خود را بدون محکوم‌کردن تجربه کند و به‌جای وابستگی کامل به تأیید مادر، به واقعیت هیجانی خودش اعتبار بدهد.

اورا تی. کروگ درمان را با زن جوانی آغاز می‌کند که به‌طور مداوم نگران است مبادا در روابط شخصی به دیگران آسیب بزند، مزاحمشان شود یا نشانه‌های نارضایتی آنان را از دست بدهد. کروگ با رویکرد وجودی-انسان‌گرایانه به مراجع کمک می‌کند صدای منتقد درونی خود را شناسایی کند؛ صدایی که به‌ویژه در برابر هیجان‌هایی مانند غم و خشم فعال می‌شود. درمانگر فرایندی تجربه‌ای را تسهیل می‌کند که در آن مراجع با این بخش منتقد وارد گفت‌وگو می‌شود و کارکرد محافظتی آن را بررسی می‌کند. مراجع به‌تدریج درمی‌یابد که این صدای منتقد از ترس نادیده‌گرفتن نشانه‌های اجتماعی و طردشدن شکل گرفته است. جلسه سپس این تعارض را در زمینه رابطه او با مادرش بررسی می‌کند؛ مادری که در کودکی اغلب حضور نداشته و در تجربه مراجع، هیجان‌های منفی او را به اندازه کافی اعتبار نمی‌داده است. کروگ به مراجع کمک می‌کند رنج، غم و خشم خود را بدون محکوم‌کردن تجربه کند و به‌جای وابستگی کامل به تأیید مادر، به واقعیت هیجانی خودش اعتبار بدهد.

فردریک درمان را با مراجع جوانی آغاز می‌کند که با مشکلات رابطه مراجعه کرده است. مراجع از قلدری در کودکی و احساس طردشدگی از سوی فردی که به او علاقه دارد می‌گوید. فردریک با استفاده از روان‌درمانی پویشی تجربی تسریع‌شده (AEDP) بر پردازش خشم، ترس از تنها ماندن و احساس رنجش تمرکز می‌کند. برای ساختن رابطه درمانی و فراهم کردن تجربه هیجانی اصلاحی، احساسات مراجع را اعتباربخشی می‌کند، به‌صورت بین‌فردی و گرم با او درگیر می‌شود و در طول جلسه بازخورد مثبت می‌دهد. درمانگر از مراجع می‌خواهد تجربه هیجان‌ها را در لحظه و در بدنش دنبال کند، پیوند میان آسیب‌پذیری و خشم را بشناسد و این آگاهی را بیرون از جلسه نیز ادامه دهد.