دکتر رابرت دی. انرایت و دکتر ریچارد پی. فیتزگیبونز رویکرد بخشش‌محور خود را در روان‌درمانی توضیح می‌دهند و نشان می‌دهند. در این مدل، بخشش فرایندی برای آشکار کردن و رها کردن خشم نسبت به فردی است که به مراجع آسیب زده، بدون آنکه رفتار آسیب‌زا توجیه یا انکار شود. در جلسهٔ نمایشی، فیتزگیبونز با دی‌اَن، زنی مطلقه و مادر یک پسر هشت‌ساله، کار می‌کند. او از همسر سابقش به‌دلیل بی‌مسئولیتی، حمایت ناکافی از فرزند، وعده‌های شکسته و آسیب‌های مکرر خشمگین است و نگران است این خشم و بی‌اعتمادی به رابطهٔ فعلی‌اش منتقل شود. درمانگر به او کمک می‌کند خشم و آسیب را روشن‌تر ببیند، همسر سابقش را در زمینهٔ زندگی و آسیب‌پذیری‌هایش درک کند، و دربارهٔ ورود آگاهانه به فرایند بخشش تصمیم بگیرد.