ویدیوهای آموزشی

مایکل استیونز در یکی از قسمت‌های مجموعهٔ میدان ذهن، روایت رایج از آزمایش زندان استنفورد را به پرسش می‌کشد. برنامه با مرور ادعاهای آزمایش اصلی، گفت‌وگو با افراد مرتبط و اجرای یک موقعیت پژوهشی جدید، نقش انتظارهای پژوهشگر، ویژگی‌های طراحی مطالعه، اقتدار و شرایط اجتماعی را بررسی می‌کند. هدف آن سنجش انتقادی این ادعاست که قرارگرفتن در یک نقش اجتماعی به‌تنهایی رفتار آزارگرانه را به‌طور اجتناب‌ناپذیر ایجاد می‌کند؛ نتایج برنامه جایگزین یک بازآزمایی علمی جامع نیست.

در این گفت‌وگوی آموزشی از مجموعه «Thinking Allowed»، آلبرت الیس با جفری میشلاو درباره اصول رویکرد عقلانی ـ هیجانی ـ رفتاری سخن می‌گوید. مطابق معرفی ناشر، الیس رابطه متقابل شناخت، هیجان و رفتار را شرح می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه باورهای خشک و الزام‌آور، به‌ویژه گزاره‌های «باید» و «حتماً»، می‌توانند در شکل‌گیری آشفتگی هیجانی نقش داشته باشند. وی بر بررسی و به‌چالش‌کشیدن باورهای غیرعقلانی و تغییر فلسفه شخصی زندگی تأکید می‌کند. توضیح منتشرکننده همچنین به الگودهی، استفاده از طنز، تکالیف شناختی، پذیرش نامشروط مراجع، بیان صریح و کار با تحمل پایین ناکامی اشاره دارد. این نسخه یوتیوب، طبق تصریح ناشر، فقط «گزیده‌ای» از یک برنامه کامل‌تر حدود ۹۰دقیقه‌ای است؛ بنابراین نباید به‌جای نسخه کامل یا یکی از دو قسمت کامل برنامه ثبت شود. سال ضبط این گفت‌وگوی مشخص از منابع حاضر به‌طور قطعی مشخص نیست.

در این قسمت از پادکست Freedom Pact، اروین دی. یالوم، روان‌پزشک، نویسنده و از چهره‌های برجسته روان‌درمانی وجودی، درباره مرگ، عشق، سوگ و پرسش از آنچه در پایان زندگی اهمیت دارد گفت‌وگو می‌کند. محور شخصی این مصاحبه، زندگی مشترک او با مریلین یالوم و مواجهه آن‌ها با بیماری پیشرفته، پایان زندگی و فقدان است. گفت‌وگو به کتاب مشترک آن‌ها با عنوان «A Matter of Death and Life» نیز ارتباط دارد. بر پایه توضیحات رسمی منتشرکننده، موضوعات مصاحبه شامل رابطه دیرپای اروین و مریلین، دشواری‌های دوران بیماری و مراقبت، مداخله پزشکی در پایان زندگی با درخواست بیمار، کنارآمدن با سوگ، کاستن از حسرت‌های زندگی و تلاش برای زیستنی معنادار است. این مباحث از منظر روان‌شناسی وجودی به مسائلی چون فناپذیری، عشق، ارتباط انسانی، مسئولیت فردی و معنای زندگی پیوند می‌خورند. این اثر گفت‌وگویی زندگی‌نامه‌ای و تأملی است، نه جلسه درمان، توصیه درمانی فردی یا راهنمای اقدامات پایان زندگی. فهرست موضوعات از توضیحات ناشر و نمایه پادکست استخراج شده است؛ چون متن کامل ویدیوی مشخص ارائه نشده، فصل‌بندی دقیقه‌ای و نقل‌قول‌های دقیق به گفتار یالوم نسبت داده نشده‌اند. تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۲۱ زمان انتشار اپیزود است و تاریخ دقیق ضبط مشخص نیست.

در این گفت‌وگوی تاریخی از سال ۱۹۶۰، اریش فروم، روان‌کاو و نظریه‌پرداز اجتماعی، درباره معنای سلامت روان و رابطه آن با ساختار و ارزش‌های جامعه سخن می‌گوید. فروم سلامت روان را صرفاً نبود نشانه‌های بیماری یا سازگاری با معیارهای رایج اجتماعی نمی‌داند؛ بلکه بر بهزیستی مثبت، سرزندگی، آگاهی از خود و جهان، توانایی تجربه عاطفی و ارتباط اصیل با دیگران تأکید می‌کند. او همچنین این پرسش انتقادی را مطرح می‌کند که آیا جامعه‌ای که همرنگی، مصرف‌گرایی و بیگانگی از خویشتن را تقویت می‌کند، خود می‌تواند از نظر روان‌شناختی ناسالم باشد. این گفت‌وگو، که از برنامه The Search for America با اجرای هیوستون اسمیت برگرفته شده، برای مطالعه تاریخ روان‌شناسی انسان‌گرا و اجتماعی، آسیب‌شناسی همرنگی و تمایز میان «سازگاری اجتماعی» و «سلامت روان» ارزش آموزشی دارد. دیدگاه‌های مطرح‌شده بیانگر چارچوب نظری و بستر تاریخی فروم‌اند و نباید به‌عنوان معیار تشخیصی امروز تفسیر شوند.

روندا اِن. گلدمن در جلسه دوم از این مجموعه دو جلسه‌ای، ابتدا برداشت‌ها و تأملات مراجع پس از جلسه نخست را مرور می‌کند و سپس با استفاده دوباره از تکنیک دو صندلی، فرایند هیجانی او را عمیق‌تر می‌سازد. مراجع درمی‌یابد که خشمِ مسلط نسبت به پدر، لایه‌هایی از ترس، درد، نیاز به فهمیده‌شدن و باورهای منفیِ درونی‌شده درباره ارزشمندی خود را پوشانده است. در گفت‌وگوی تجربه‌ای با تصویر پدر و سپس با بخش خودمحافظِ درونی، پیام‌های تحقیرکننده و بازدارنده بازسازی و پردازش می‌شوند. کار درمانی به تدریج به موضعی توانمندتر می‌رسد که در آن مراجع مسئولیت این پیام‌ها را از خود جدا می‌کند، احساس می‌کند می‌تواند از آسیب‌پذیری و پیامدهای مواجهه مراقبت کند و بار قضاوت و ترس را به منبع آن بازگرداند. در بخش پایانی، توجه از خشم و ترس به سوگِ رابطه پدرـپسریِ ازدست‌رفته و پذیرش این واقعیت معطوف می‌شود. این فرایند بر اصول درمان متمرکز بر هیجان، از جمله پردازش تجربه‌ای، تحول هیجانی، گسترش خودپنداره و حل‌وفصل هیجانی استوار است.

دکتر روندا اِن. گلدمن در نخستین جلسه از این مجموعه دو جلسه‌ای، با استفاده از درمان متمرکز بر هیجان و تکنیک دو صندلی به تروماهای دوران کودکی، خودانتقادگری و هیجان‌های پیچیده و پردازش‌نشده مراجع می‌پردازد. درمانگر ابتدا به مراجع کمک می‌کند منشأ پیام‌های انتقادی درونی را در تجربه‌های کودکی و رابطه با پدر شناسایی کند. سپس از طریق جابه‌جایی میان صندلی‌ها، مراجع با نسخه نوجوان خود و بعد با بازنمایی درونی‌شده پدر وارد گفت‌وگو می‌شود. این فرایند به دسترسی تدریجی به غم، خشم، ترس و نیاز به فهمیده‌شدن و مراقبت منجر می‌شود. در پایان جلسه، مراجع می‌تواند خشم خود را آشکارتر بیان کند و ارتباط میان ترس، خاموشی، احساس بی‌قدرتی و خودانتقادگری را روشن‌تر ببیند؛ فرایندی که زمینه را برای ادامه کار هیجانی در جلسه دوم فراهم می‌کند.

در این ویدئو، دکتر جوآن دیویدسون، دکتر ژاکلین بی. پرسنز و دکتر مایکل ای. تامپکینز کاربرد «ثبت افکار» را در درمان شناختی‌رفتاری توضیح و نمایش می‌دهند. ثبت افکار به مراجع کمک می‌کند ببیند چگونه افکار منفی او به احساس‌های منفی و رفتارهای ناسازگارانه منجر می‌شوند. همچنین ثبت افکار می‌تواند برای ایجاد تغییر در این الگو به کار رود. ویدئو مبانی این دو کاربرد ثبت افکار را توضیح می‌دهد و برای هرکدام یک نمایش بالینی ارائه می‌کند.

در این جلسه، دکتر هایدی ام. لوویت به مراجع کمک می‌کند فقدان اخیر ناشی از پایان یک دوستی مهم ــ یا «جداییِ دوستی» ــ را پردازش کند؛ تجربه‌ای که مراجع آن را «دل‌شکستگی» توصیف می‌کند و معتقد است کمتر درباره آن صحبت می‌شود. لوویت به مراجع کمک می‌کند افکار و هیجان‌های مرتبط با این تغییر مهم در رابطه را گردآوری و روشن بیان کند. سپس با استفاده از روش صندلی خالی، فرصتی فراهم می‌شود تا مراجع مستقیماً با دوستِ غایب و قطع‌کننده ارتباط صحبت کند و افکار و احساس‌های حل‌نشده خود را بیان کند. مراجع بعداً صندلی را عوض می‌کند و از جایگاه دوستی که در ذهن خود تصور می‌کند پاسخ می‌دهد؛ فرایندی که امکان دسترسی به زاویه دید متفاوتی نسبت به سکوت و پایان رابطه را ایجاد می‌کند. درمانگر و مراجع از این روش برای کار روی احساس‌های پیچیده مربوط به پایان رابطه، از جمله سوگ، فقدان، خشم، ابهام و نیاز به حل‌وفصل استفاده می‌کنند تا مراجع بتواند به سمت پذیرش بیشتر و حمل بینش‌های جلسه به زندگی روزمره حرکت کند.

دکتر مایکل دی. یاپکو در این برنامه آموزشی ابتدا در گفت‌وگو با جان کارلسون، افسردگی را پدیده‌ای چندبعدی معرفی می‌کند و درباره نقش سبک شناختی، ناامیدی، انتظار بهبود، مهارت حل مسئله و راهبردهای شناختی‌رفتاری، راهبردی و هیپنوتیزمی توضیح می‌دهد. سپس در جلسه‌ای واحد با آمیکو، زن ۴۶ساله آمریکایی آسیایی‌تبار که در پی جدایی از همسر، از دست دادن خانه و شغل و کاهش روابط اجتماعی با افسردگی شدید و احساس درماندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، گفت‌وگو می‌کند. درمانگر ضمن شناخت شرایط فعلی و سوابق درمانی، تلاش می‌کند توجه او را از نشخوار درباره فقدان‌های گذشته به امکانات آینده، اهداف واقع‌بینانه، انتخاب‌های عملی و بازسازی زندگی معطوف کند. بخش مهمی از جلسه به تصویرسازی هدایت‌شده و تلقین‌های هیپنوتیزمی با محور «قدرت انتخاب» اختصاص دارد. در گفت‌وگوی پایانی، کارلسون و یاپکو بخش‌هایی از جلسه را بازبینی کرده و درباره سبک شناختی کلی‌نگر، فعال‌سازی رفتاری، آموزش روان‌شناختی، چالش شناخت‌ها و جایگاه هیپنوتیزم و دارو صحبت می‌کنند. همچنین به سابقه اقدام به خودکشی اشاره می‌شود و یاپکو می‌پذیرد که ارزیابی مستقیم خطر خودکشی در جلسه اقدام بالینی مناسب‌تری بود.

در این قسمت از برنامه «پرگار»، زمینه‌ها و عواملی که به شکل‌گیری مضامین اگزیستانسیالیستی در اوایل قرن بیستم انجامید بررسی می‌شود. گفت‌وگو همچنین به این پرسش می‌پردازد که آیا می‌توان از آرای متفکرانی چون سورن کی‌یرکگور، مارتین هایدگر و ژان‌پل سارتر برداشت واحدی از اگزیستانسیالیسم ارائه کرد یا نه. مهمانان برنامه منوچهر حقیقی‌راد و فرهاد سلمانیان، پژوهشگران فلسفه، هستند.

در این ویدئو، بری ای. فاربر، PhD، با جفری ای. هیز، PhD، درباره مفهوم انتقال متقابل و نحوه بروز آن در کار واقعی درمانی گفت‌وگو می‌کند. در بخش نمایشی، هیز با زن سیاه‌پوست بزرگسالی کار می‌کند که نگرانی اولیه‌اش خرید تکانشی و احساس گناه ناشی از آن است. درمانگر ابتدا به بررسی کارکرد هیجانی خرید تکانشی می‌پردازد و سپس همراه مراجع به لایه‌های عمیق‌تری از ارزشمندی خود، کمال‌گرایی، نیاز به تأیید، هویت نژادی و هویت دینی می‌رسد. هیز از زبان و مفاهیم دینی مراجع برای بررسی ارزش ذاتی، خودمراقبتی، شفقت به خود و امکان جداکردن ارزشمندی بنیادی از عملکرد استفاده می‌کند. در بحث پس از جلسه، فاربر و هیز چند کلیپ را مرور می‌کنند و واکنش‌های درونی درمانگر، انتقال متقابل فرهنگی، تفاوت‌های نژادی و دینی، تمایل درمانگر به بیش‌ازحد کارکردن و جلب رضایت دیگران، و خطر تحمیل باورهای شخصی درمانگر را تحلیل می‌کنند.